Demetra Yerolemou - Spiritual Life Coach – EFT
  • Αρχική
  • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • EFT
    • Ho’ oponopono
    • Θεραπευτικός Κώδικας
    • Τεχνικές συνοχής καρδιάς
  • Ποια είμαι
  • Συνεδρίες
    • Ατομικές Συνεδρίες
    • Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
  • Βίντεο
  • Επικοινωνία
Αρχική
Ενεργειακή Ψυχολογία
    Ενεργειακή Ψυχολογία
    EFT
    Ho’ oponopono
    Θεραπευτικός Κώδικας
    Τεχνικές συνοχής καρδιάς
Ποια είμαι
Συνεδρίες
    Ατομικές Συνεδρίες
    Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
Βίντεο
Επικοινωνία
Demetra Yerolemou - Spiritual Life Coach – EFT
  • Αρχική
  • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • EFT
    • Ho’ oponopono
    • Θεραπευτικός Κώδικας
    • Τεχνικές συνοχής καρδιάς
  • Ποια είμαι
  • Συνεδρίες
    • Ατομικές Συνεδρίες
    • Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
  • Βίντεο
  • Επικοινωνία
Άρθρα

Επέστρεψε σε αυτό που Είσαι

19 Μαΐου, 2020 by Demi

Όταν σταμάτησα να αντιμάχομαι τη ζωή τότε την άφησα να με αγαπήσει.
Γεύτηκα την τόση γενναιοδωρία της. Είδα την ομορφιά της. Έμοιαζε να βλέπω πρώτη φορά το ηλιοβασίλεμα και τα τόσα χρώματα του ουρανού. Να γνωρίζω τον κόσμο από την αρχή. Να συγκινούμαι από τη σοφία και την ομορφιά του λες και τον αντίκριζα για πρώτη φορά, με μάτια αθώα, γεμάτα από περιέργεια και από χαρά μικρού παιδιού.


Όταν άφησα την εσωτερική αντίσταση τότε κατέβηκα από το βράχο της ψεύτικης ασφάλειας του Εγώ. Αφέθηκα στην επιφάνεια του ωκεανού και του επέτρεψα να με πάει τα μεγαλύτερα ταξίδια.
Τότε κατάλαβα πως οι άνθρωποι, τα γεγονότα και οι εμπειρίες που ήρθαν στη ζωή μου δεν ήταν τυχαία. Ήταν οι δάσκαλοι που χρειαζόμουνα για να φτάσω στον προορισμό μου. Την άχρονη αγάπη. Τη συμπόνια προς τον εαυτό και τους άλλους. Την πίστη.


Η πίστη κινεί τα πάντα στη ζωή σου, ενώ ο φόβος τα ακινητοποιεί. Όταν επιστρέφεις σε αυτή τότε κάθε σου πρόβλημα λύνεται άμεσα. Γιατί βγάζεις από τη μέση το εγώ και μπαίνεις στη σύνδεση με το Ανώτερο, με την ανώτερη αρχή δημιουργίας, μια σύνδεση από την οποία δεν μπορείς ποτέ να αποκοπείς. Συχνά αποσπάσαι από αυτήν, κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Πιστεύεις πως ο πραγματικός εαυτός είναι ψεύτικος και ο ψεύτικος πραγματικός. Αλλά ξέρεις κάτι; Έτσι είναι πλασμένος ο άνθρωπος κι αυτός είναι ο προορισμός του. Η απελευθέρωση από κάθε ψευδαίσθηση που δημιουργεί το εγώ και το βίωμα της αγάπης και του φωτός το οποίο και είναι.


Σήμερα επέστρεψε σε αυτό που Είσαι. Εμπιστεύσου το θεϊκό σχέδιο και άσε χώρο μέσα σου για τον Θεό και τότε θα γίνεις ισχυρός και τίποτα δεν θα υπερνικά την ηρεμία σου. Σήμερα κάνε αυτή την προσευχή. “Θεέ μου σε ευχαριστώ που με την αγάπη σου, το φως σου και την παντοδύναμη θεραπευτική σου ενέργεια ανοίγεις και θεραπεύεις ό,τι είναι να θεραπευτεί σε μένα. Ευχαριστώ που με βοηθάς να συγχωρώ, να συμπονώ και να ελευθερώνω τη σκιά μου. Ευχαριστώ που με βοηθάς να είμαι ένα με το φως σου. Ευχαριστώ για την απεριόριστη προστασία, καθοδήγηση και αγάπη που μου δίνεις πάντα!” Τα μαθήματα θαυμάτων λένε: “Γιατί να περιμένεις για να πας στον Παράδεισο; Σήμερα κιόλας, ο Παράδεισος βρίσκεται εδώ.”

Share:

About Me


Γεια σου! Σε αυτό το blog θέλω να μοιραστώ μαζί σου γνώσεις, εργαλεία και τεχνικές που βοήθησαν στη δική μου αφύπνιση και στο να μετουσιώσω το δικό μου τραύμα σε αγάπη, ηρεμία και φως!
Εύχομαι και το δικό σου μονοπάτι να είναι γεμάτο θαύματα γιατί το αξίζεις!

Καλή πλοήγηση!
Δήμητρα

Video Sessions

Διαλογισμός με το εσωτερικό παιδί

Instagram

Κάποτε πίστευα πως η θεραπε Κάποτε πίστευα πως η θεραπεία είναι ένας προορισμός.

Σήμερα ξέρω πως είναι μια επιστροφή.

Μια ήσυχη επιστροφή στο παιδί που κάποτε υπήρξες.
Σε εκείνο το κομμάτι σου που δεν έπαψε ποτέ να περιμένει.
Όχι για να το διορθώσεις.
Αλλά για να το δεις.
Να το αγαπήσεις.
Να του πεις επιτέλους:
"Είμαι εδώ."

Αυτόν τον δρόμο δεν τον γνώρισα μόνο μέσα από τα βιβλία.

Τον περπάτησα.
Με φόβο.
Με δάκρυα.
Με αμφιβολία.
Με πίστη.
Και με την απόφαση, κάθε φορά, να μη φύγω ξανά από τον εαυτό μου.

Ίσως γι' αυτό, όταν ένας άνθρωπος κάθεται απέναντί μου, δεν βλέπω μόνο τον πόνο του.

Βλέπω το φως που προσπαθεί να θυμηθεί τον δρόμο προς το σπίτι.

Τα τελευταία έξι χρόνια είχα την τιμή να περπατήσω δίπλα σε εκατοντάδες ανθρώπους.

Και κάθε ιστορία που άγγιξε την καρδιά μου μού υπενθύμισε ότι η θεραπεία δεν είναι να γίνουμε κάποιος άλλος.

Είναι να θυμηθούμε ποιοι ήμασταν πριν ο πόνος μάς κάνει να ξεχάσουμε.

Αν διαβάζοντας αυτές τις λέξεις ένιωσες κάτι να κινείται μέσα σου...
ίσως δεν είναι τυχαίο.

Ίσως η ψυχή σου να θυμήθηκε ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψει στο σπίτι.

Κι αν θελήσεις έναν άνθρωπο να περπατήσει μαζί σου αυτόν τον δρόμο, θα είναι βαθιά τιμή μου να είμαι δίπλα σου. 🫂💜

#traumahealing #innerchild #healingjourney #eft
Όσο εργαζόμουν σαν εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση το βλέμμα μου ήταν πάντα στραμμένο σε αυτά τα ήσυχα, υπερβολικά "καλά" κι "εύκολα" κορίτσια κι αγόρια. Σε αυτά που ήταν σε όλα τους τέλεια μα με έναν αθόρυβο τρόπο λες και υπήρχαν ανάμεσά μας με μια ακραία διακριτικότητα. Το βλέμμα τους, ωστόσο, πρόδιδε τη θλίψη πίσω από τα όσα τους φορέθηκαν για να επιβιώσουν.

Γιατί τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να μη ζητούν, να μη διαφωνούν, να μην κλαίνε και να διαβάζουν συνεχώς τις διαθέσεις των άλλων. Όχι επειδή δεν έχουν ανάγκες, αλλά επειδή κάποτε ένιωσαν πως η αορατότητα ήταν ο ασφαλέστερος τρόπος για να παραμείνουν συνδεδεμένα.

Αυτό το ποστ δεν γράφτηκε για να ενοχοποιήσει τους γονείς. Κανένας γονιός δεν είναι τέλειος και καμία σχέση δεν μένει χωρίς ρήξεις. Αυτό που θεραπεύει είναι η επιστροφή: να ακούμε, να αναγνωρίζουμε, να ζητάμε συγγνώμη και να επανορθώνουμε.

Το παιδί δεν χρειάζεται να εξαφανίζεται για να είναι αγαπητό. Χρειάζεται να γνωρίζει πως η φωνή, οι ανάγκες και τα συναισθήματά του έχουν χώρο ακόμη κι όταν υπάρχουν όρια.

#innerchild #traumatherapy #healing #parenthood
Ξεκίνησα να γράφω αόριστα γ Ξεκίνησα να γράφω αόριστα για μια γυναίκα.

Για ένα πληγωμένο κορίτσι που μεγάλωσε μέσα στον φόβο, αλλά κράτησε ζωντανή μέσα του την πίστη πως κάποτε θα τα καταφέρει.

Όσο όμως προχωρούσαν οι λέξεις, η διαδρομή της άρχισε να μου φαίνεται παράξενα γνώριμη.

Γιατί κάπως έτσι ήταν και η δική μου διαδρομή.

Δεν γράφω αυτό για να εξιδανικεύσω το τραύμα. Δεν πιστεύω πως έπρεπε να πληγωθώ για να βρω τον σκοπό μου.

Κι όμως, υπήρξε μια βαθιά καταλυτική στιγμή: όταν κατάλαβα πως το τραύμα μου δεν με είχε οδηγήσει μόνο στον πόνο. Με είχε οδηγήσει βαθύτερα στον εαυτό μου. Στη συμπόνια, στην πνευματικότητα, στη θεραπεία και τελικά στον προορισμό της ψυχής μου.

Μαθαίνοντας να συναντώ τις δικές μου πληγές χωρίς να τις εγκαταλείπω, έμαθα να στέκομαι με ανοιχτή καρδιά δίπλα στις πληγές των άλλων.

Μαθαίνοντας να συμπονώ εμένα, μπόρεσα να συμπονώ βαθύτερα και τον άνθρωπο απέναντί μου.

Το τραύμα μου δεν έγινε η ταυτότητά μου. Έγινε ένα πέρασμα που με οδήγησε στον σκοπό που σήμερα υπηρετώ: να γίνομαι συνοδοιπόρος στο μονοπάτι των υπέροχων ανθρώπων που συναντώ ως θεραπεύτρια.

Ίσως, τελικά, αυτή η γυναίκα να μην ήταν ποτέ μια άγνωστη γυναίκα.

Ίσως να ήμουν εγώ.

Δεν είμαι μόνο αυτό που επέζησε.

Είμαι κι αυτό που μέσα από τη διαδρομή γεννήθηκε.

#healing #journey #traumatherapy #grateful
Μερικές φορές, όσο εμείς προχωράμε προς τη ζωή, κάποια εσωτερικά μας κομμάτια αγριεύουν. Φοβούνται, κλαίνε, μας κρίνουν και προσπαθούν να μας τραβήξουν πίσω.

Όχι επειδή θέλουν να μας καταστρέψουν, αλλά επειδή έχουν μείνει σε έναν παλιό χρόνο και βιώνουν την εξέλιξή μας σαν εγκατάλειψη.

Η θεραπεία δεν είναι να τα πολεμήσουμε ούτε να τα αφήσουμε πίσω. Είναι να στραφούμε προς αυτά και να τους πούμε:

«Δεν σας εγκαταλείπω. Θα προχωρήσουμε μαζί.»

Ίσως το αόρατο σκοινί που σε κρατά δεν σου ζητά να επιστρέψεις στο παρελθόν. Ίσως σου δείχνει ποιο κομμάτι σου περιμένει ακόμη να το πάρεις από το χέρι.

Αν νιώθεις κι εσύ πως ένα αόρατο σκοινί σε κρατά πίσω και χρειάζεσαι στήριξη για να καταλάβεις ποια κομμάτια σου ζητούν να ακουστούν, είμαι εδώ για να σε συνοδεύσω με ασφάλεια και συμπόνια. 🫂💜

#traumahealing #innerchild #ifs #eft #traumatherapy
Πολλές φορές, όταν μιλάμε για την πατριαρχία, το μυαλό μας πηγαίνει στους άνδρες.

Όμως η πιο ύπουλη μορφή της είναι εκείνη που έχει εσωτερικευτεί. Εκείνη που περνά από γενιά σε γενιά και βρίσκει χώρο να ζήσει ακόμη και μέσα στις ίδιες τις γυναίκες.

Τη βλέπουμε όταν μια γυναίκα κρίνει μια άλλη. Όταν τη συγκρίνει, τη μειώνει, τη ζηλεύει ή τη φοβάται. Τη βλέπουμε και στη σχέση μητέρας–κόρης, όταν η αγάπη μπερδεύεται με τον έλεγχο, όταν η προστασία γίνεται ενοχή και η σύνδεση μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να κατηγορήσω τις μητέρες. Οι περισσότερες έδωσαν ό,τι είχαν. Όμως έδωσαν και ό,τι κληρονόμησαν.

Η θεραπεία δεν ξεκινά όταν βρούμε τον «ένοχο».

Ξεκινά όταν αναγνωρίσουμε ποιες φωνές μέσα μας είναι πραγματικά δικές μας και ποιες αποτελούν κληρονομιά ενός συστήματος που έμαθε στις γυναίκες να μικραίνουν, να απολογούνται και να νιώθουν ενοχές επειδή έγιναν ο εαυτός τους.

Ίσως η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης σήμερα να είναι αυτή:

Να σταματήσουμε να φοβόμαστε η μία το φως της άλλης.

Να πάψουμε να μεγαλώνουμε τις κόρες μας με φόβο και να αρχίσουμε να τις μεγαλώνουμε με ελευθερία.

Γιατί όταν θεραπεύεται μία γυναίκα, δεν αλλάζει μόνο η δική της ζωή.

Αλλάζει η ιστορία ολόκληρης της γενιάς που ακολουθεί.

#patriarchy #women #generationaltrauma #traumatherapy #healing feminine
Κάποιες γυναίκες μεγάλωσαν Κάποιες γυναίκες μεγάλωσαν μαθαίνοντας να μικραίνουν.

Να μην μιλούν πολύ δυνατά.
Να μην ζητούν πολλά.
Να μην ξεχωρίζουν.
Να μην ενοχλούν.
Να μην καταλαμβάνουν πολύ χώρο.

Όχι γιατί δεν είχαν όνειρα, επιθυμίες ή δύναμη.

Αλλά γιατί κάποτε αυτός ήταν ο τρόπος να ανήκεις. Να είσαι ασφαλής. Να επιβιώνεις.

Και έτσι, από γενιά σε γενιά, πέρασαν αόρατα μηνύματα μέσα από βλέμματα, σιωπές, φόβους και ιστορίες που ποτέ δεν ειπώθηκαν ολόκληρες.

Μέσα σε πολλές από εμάς ζει ακόμη αυτή η φωνή.

Η φωνή της γιαγιάς.
Της μητέρας.
Των γυναικών που προηγήθηκαν.

Μια φωνή που ψιθυρίζει:
«Πρόσεχε.»
«Μίκρυνε.»
«Μη μιλάς.»
«Σώπα.»

Κι όμως, ίσως η δική μας γενιά να μην ήρθε για να συνεχίσει αυτό το μοτίβο.

Ίσως ήρθε για να το δει.
Να το κατανοήσει.
Να το τιμήσει.

Και ύστερα, με αγάπη, να επιλέξει κάτι διαφορετικό.

Να καταλάβει πως μπορεί να είναι ασφαλής χωρίς να μικραίνει.

Να υπάρχει χωρίς να απολογείται.

Να λάμπει χωρίς ενοχή.

✨ Πόσα από αυτά τα μηνύματα αναγνωρίζεις μέσα στη δική σου ιστορία;

#traumahealing #women #generationaltrauma #femaleenergyhealing
Για πολλά χρόνια πίστευα πω Για πολλά χρόνια πίστευα πως η θεραπεία είναι μόνο η ανακούφιση από τον πόνο.

Να φύγει το άγχος.
Να σταματήσουν οι φόβοι.
Να ησυχάσουν οι σκέψεις.

Στην πορεία ανακάλυψα κάτι βαθύτερο.

Η θεραπεία από το τραύμα είναι και πένθος.

Πένθος για όσα συνέβησαν.
Αλλά και για όσα δεν συνέβησαν ποτέ.

Για τις ανάγκες που έμειναν ανεκπλήρωτες.
Για τις στιγμές που χάθηκαν.
Για το παιδί που αναγκάστηκε να μεγαλώσει γρήγορα.
Για τον άνθρωπο που ίσως θα είχαμε γίνει αν δεν κουβαλούσαμε τόσο φόβο, τόση ενοχή ή τόση μοναξιά.

Και όσο δύσκολο κι αν είναι, έχω διαπιστώσει τόσο στη δική μου θεραπευτική διαδρομή όσο και δίπλα στους ανθρώπους που συνοδεύω, πως το πένθος δεν μας κρατά πίσω.

Αντίθετα, μας βοηθά να αφήσουμε πίσω την ανάγκη να αλλάξουμε το παρελθόν και να στραφούμε με περισσότερη αλήθεια προς το παρόν.

Ίσως η θεραπεία να μην είναι μόνο η στιγμή που ο πόνος φεύγει.

Ίσως να είναι και η στιγμή που του επιτρέπουμε να υπάρξει, ώστε τελικά να μπορέσει να μεταμορφωθεί.

Ποιο κομμάτι αυτού του πένθους αγγίζει περισσότερο τη δική σου διαδρομή;

#traumahealing #nervoussystem #innerchild
Πολλές φορές, ως θεραπεύτρι Πολλές φορές, ως θεραπεύτρια, έχω έρθει αντιμέτωπη με αυτό το κομμάτι μέσα στα εσωτερικά συστήματα των θεραπευόμενών μου.

Ένα κομμάτι που δεν μπλοκάρει μόνο τη χαρά, αλλά συχνά και την εξέλιξη, την αφθονία, την επιτυχία, την ξεκούραση, την αγάπη και καθετί όμορφο που προσπαθεί να ανθίσει στη ζωή ενός ανθρώπου.

Στην επιφάνεια μοιάζει να σαμποτάρει.
Μοιάζει να τραβά το χειρόφρενο τη στιγμή που κάποιος πάει να προχωρήσει.
Μοιάζει να ψιθυρίζει:
«Μην ενθουσιάζεσαι.»
«Μην αφεθείς.»
«Μην πιστέψεις ότι τα πράγματα θα πάνε καλά.»

Κι όμως, όταν το γνωρίσουμε βαθύτερα, συνήθως ανακαλύπτουμε ότι δεν είναι εχθρός.

Είναι ένας φύλακας.

Ένα κομμάτι που γεννήθηκε σε περιόδους όπου η χαρά ακολουθούνταν από πόνο, η ηρεμία από ανατροπή, η εμπιστοσύνη από απογοήτευση.

Κάποτε χρειάστηκε να πιστέψει ότι η επιφυλακή είναι πιο ασφαλής από τη χαρά.
Ότι αν περιμένει το χειρότερο, ίσως καταφέρει να προστατεύσει το σύστημα από μια νέα πληγή.

Η θεραπεία δεν έρχεται όταν προσπαθούμε να το ξεφορτωθούμε.

Έρχεται όταν το πλησιάζουμε με περιέργεια, σεβασμό και κατανόηση.
Όταν αναγνωρίζουμε πόσο σκληρά εργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια για να μας προστατεύσει.
Και όταν, σιγά σιγά, το βοηθάμε να εμπιστευτεί ότι το παρόν δεν είναι το παρελθόν.

Τότε ο φύλακας μπορεί να χαλαρώσει.

Και η χαρά, η αγάπη, η δημιουργία και η εξέλιξη μπορούν να βρουν ξανά χώρο να ανθίσουν.

Αλήθεια, εσύ έχεις ένα τέτοιο προστατευτικό κομμάτι;

#innerchild #traumahealing #protectors #parts
Σαν θεραπεύτρια, ασχολούμαι κυρίως με τη θεραπεία του εσωτερικού παιδιού και του τραύματος. Ένα από τα σημαντικότερα βήματα σε αυτή τη διαδρομή είναι να γνωρίσει ο άνθρωπος το εσωτερικό του σύστημα και τα διάφορα κομμάτια που το αποτελούν.

Ιδιαίτερο ρόλο παίζουν οι προστάτες. Κομμάτια που δημιουργήθηκαν κάποτε για να μας προστατεύσουν από τον φόβο, την απόρριψη, τη ντροπή ή τον συναισθηματικό πόνο. Ο υπερεπαγρύπνος προστάτης, ο ελεγκτής, ο εσωτερικός κριτής, ο people pleaser, τα αποφευκτικά μας κομμάτια και ο πυροσβέστης δεν είναι οι εχθροί μας. Είναι παλιοί φύλακες που συνεχίζουν να κάνουν τη δουλειά τους, ακόμη κι όταν δεν τη χρειαζόμαστε πια.

Η θεραπεία δεν στοχεύει να τους διώξει, αλλά να τους κατανοήσει. Μέσα από το EFT, τον διαλογισμό, την ενσυνειδητότητα και την επαφή με αυτά τα κομμάτια, μαθαίνουμε να ακούμε την ιστορία τους και να θεραπεύουμε τις πληγές που προσπαθούν να προστατεύσουν.

Παράλληλα, καλλιεργούμε τη σχέση με τον Σοφό Εαυτό: το κομμάτι μέσα μας που χαρακτηρίζεται από ηρεμία, σοφία, συμπόνια και καλοσύνη. Όσο ενισχύεται αυτή η σύνδεση, τόσο οι προστάτες χαλαρώνουν και εμπιστεύονται ότι δεν χρειάζεται πλέον να κουβαλούν μόνοι τους το βάρος της προστασίας μας.

Γιατί η θεραπεία δεν είναι πόλεμος με τα κομμάτια μας. Είναι η επανασύνδεση και η ενσωμάτωσή τους. 

#ifs #eft #innerchild #traumatherapy #healing
Υπάρχουν μέσα μας μορφές πο Υπάρχουν μέσα μας μορφές που έχουν ταυτιστεί βαθιά με την ανάγκη για τάξη, έλεγχο και βεβαιότητα. Ο Jung θα έλεγε πως πρόκειται για τμήματα της προσωπικότητας που έχουν επενδύσει υπερβολικά στη συνείδηση, στη λογική, στις πεποιθήσεις και στις εικόνες που έχουμε σχηματίσει για τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Τα κομμάτια αυτά δεν γεννήθηκαν για να μας περιορίσουν. Γεννήθηκαν για να μας προστατεύσουν από το χάος, την αβεβαιότητα και το άγνωστο. Θέλουν να γνωρίζουν, να προβλέπουν, να ελέγχουν. Προσπαθούν να κρατήσουν τη ζωή μέσα σε όρια που μπορούν να κατανοήσουν. Όμως η ζωή είναι μεγαλύτερη από τις ιδέες μας γι' αυτήν.

Όταν η προσκόλληση στις βεβαιότητες γίνεται υπερβολική, η ψυχή χάνει την ευλυγισία της. Αντιστέκεται στην αλλαγή, φοβάται το νέο και δυσκολεύεται να ακούσει όσα αναδύονται από τα βαθύτερα στρώματα του εαυτού. Τότε η ανάπτυξη σταματά και η ενέργεια που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη μεταμόρφωση δεσμεύεται στην προσπάθεια να διατηρηθούν τα πράγματα όπως είναι.

Η θεραπεία δεν έρχεται μέσα από μια ακόμη εξήγηση. Έρχεται όταν αρχίζουμε να σχετιζόμαστε με αυτά τα κομμάτια με περιέργεια και σεβασμό. Όταν αναγνωρίζουμε τον προστατευτικό τους ρόλο και ταυτόχρονα τολμάμε να ανοίξουμε χώρ
Για χρόνια πίστευα πως ο «δράκος» μου ήταν ο εχθρός μου. Οι φόβοι, οι άμυνες, οι πληγές και οι αντιδράσεις που με δυσκόλευαν. Προσπαθούσα να τα ξεπεράσω, να τα διορθώσω, να τα αφήσω πίσω μου.

Όμως η θεραπεία μού έμαθε κάτι διαφορετικό.

Μου έμαθε να πλησιάζω αντί να αποφεύγω.
Να ακούω αντί να πολεμώ.
Να βλέπω πίσω από τις άμυνες τον πόνο που προσπαθούσαν να προστατεύσουν.

Σιγά σιγά κατάλαβα ότι πολλά από τα κομμάτια που είχα απορρίψει δεν ήταν εχθροί. Ήταν μέρη του εαυτού μου που κάποτε χρειάστηκε να αναπτυχθούν για να επιβιώσω.

Η πραγματική αλλαγή δεν ήρθε όταν εξαφανίστηκε η σκιά.
Ήρθε όταν άρχισα να τη γνωρίζω, να τη φροντίζω και τελικά να την ενσωματώνω.

Αυτό το ταξίδι δεν ήταν πάντα εύκολο. Υπήρξαν στιγμές πόνου, φόβου, αμφιβολίας και βαθιάς εσωτερικής αναμέτρησης.

Κοιτάζοντας πίσω όμως, βλέπω πως κάθε βήμα με οδηγούσε πιο κοντά σε αυτό που η ψυχή μου γνώριζε από την αρχή.

Οι δυσκολίες, οι πληγές, οι αναζητήσεις και οι μεταμορφώσεις δεν ήταν εμπόδια στον δρόμο μου. Ήταν ο δρόμος μου.

Μέσα από αυτή τη διαδρομή ανακάλυψα τον σκοπό της ψυχής μου. Να γίνω συνοδοιπόρος στο ταξίδι άλλων ανθρώπων. Να περπατώ δίπλα τους καθώς συναντούν τους δικούς τους δράκους, τις δικές τους πληγές, τις δικές τους αλήθειες. Να κρατώ χώρο για τη θεραπεία, τη μεταμόρφωση και την επιστροφή στον αυθεντικό εαυτό.

Και νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη για όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που έχω το προνόμιο να συναντώ σήμερα, μέσα από το έργο μου ως θεραπεύτρια. Γιατί κάθε συνάντηση είναι μια υπενθύμιση ότι, πίσω από τις ιστορίες μας, τους φόβους μας και τις άμυνές μας, υπάρχει πάντα μια ψυχή που αναζητά να θυμηθεί ποια πραγματικά είναι.

Ο δρόμος σου είσαι εσύ. 💛

✨ Σε ποιο στάδιο αυτής της διαδρομής νιώθεις ότι βρίσκεσαι σήμερα; ✨

#innerchild #traumatherapy #healing #psychology #eft
Μια συζήτηση σήμερα με άλλε Μια συζήτηση σήμερα με άλλες γυναίκες, μέσα σε κύκλο, έφερε το θέμα της συγχρονικότητας.

Μιλήσαμε για εκείνες τις στιγμές που κάτι «τυχαίο» συμβαίνει, αλλά μέσα μας δεν το νιώθουμε απλώς τυχαίο. Σαν να φέρνει μαζί του μια πληροφορία, μια γνώση, ένα άγγιγμα από κάτι βαθύτερο.

Ο νοητικός νους συχνά θέλει να τα βάλει όλα σε κουτάκια. Να εξηγήσει, να ελέγξει, να ταξινομήσει, να περιορίσει την εμπειρία μέσα σε όσα ήδη γνωρίζει.

Όμως κάποιες φορές, η ζωή μάς προσκαλεί να δούμε λίγο πιο ανοιχτά. Να μη βιαστούμε να απορρίψουμε αυτό που δεν χωράει στη λογική μας. Να σταθούμε, να αφουγκραστούμε και να αναρωτηθούμε:

Τι μπορεί να μου δείχνει αυτό;
Τι αγγίζει μέσα μου;
Ποια πληροφορία φέρνει στη ζωή μου αυτή η στιγμή;

Όχι για να δώσουμε νόημα στα πάντα.
Αλλά για να αφήσουμε χώρο στο μυστήριο, στη διαίσθηση και στη βαθύτερη σοφία της ψυχής.

Θα χαρώ να μοιραστείς, αν θέλεις:
Έχεις ζήσει ποτέ μια «σύμπτωση» που ένιωσες πως είχε βαθύτερο νόημα για σένα;

#Carljung #συγχρονικοτητα #ψυχολογία #ψυχη
Οι περισσότερες συγκρούσει Οι περισσότερες συγκρούσεις στις σχέσεις δεν ξεκινούν πραγματικά από το «τώρα».

Δεν είναι μόνο το άπλυτο πιάτο, η αργοπορημένη απάντηση στο μήνυμα ή μια διαφωνία για τα παιδιά.

Συχνά, αυτό που ενεργοποιείται είναι ένα πολύ παλιότερο συναίσθημα.

🔸 Όταν κάποιος νιώθει ότι δεν τον ακούνε, μπορεί να ξυπνά μέσα του το παιδί που ένιωθε αόρατο.

🔸 Όταν κάποιος φοβάται την απόσταση ή την απόρριψη, μπορεί να αγγίζεται μια παλιά εμπειρία εγκατάλειψης.

🔸 Όταν μια μικρή κριτική προκαλεί έντονο πόνο ή θυμό, ίσως δεν αφορά μόνο τη σημερινή στιγμή, αλλά χρόνια ντροπής, αυστηρότητας ή μη αποδοχής.

🔸 Όταν δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε τις ανάγκες μας, μπορεί να έχουμε μάθει ότι τα συναισθήματά μας δεν είχαν χώρο ή σημασία.

Έτσι, πολλές φορές στη σχέση δεν συναντιούνται μόνο δύο ενήλικες.

Συναντιούνται και οι ιστορίες τους.
Οι πληγές τους.
Οι φόβοι τους.
Οι ανάγκες που κάποτε έμειναν ανεκπλήρωτες.

Η θεραπεία δεν είναι να βρούμε ποιος έχει δίκιο.

Είναι να αναγνωρίσουμε πότε μιλάει το παρόν και πότε μιλάει το παρελθόν μέσα από εμάς.

Γιατί όταν καταφέρουμε να δούμε το πληγωμένο κομμάτι πίσω από την αντίδραση, γεννιέται περισσότερη κατανόηση, περισσότερη σύνδεση και περισσότερη αγάπη τόσο για τον εαυτό
Το στρες δεν είναι ο εχθρός Το στρες δεν είναι ο εχθρός μας. Είναι ένας πανάρχαιος μηχανισμός προστασίας που ενεργοποιείται όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται κίνδυνο. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ενεργοποιείται, αλλά ότι συχνά δυσκολεύεται να απενεργοποιηθεί. Όταν κατανοούμε πώς λειτουργεί το νευρικό μας σύστημα και του προσφέρουμε ασφάλεια, σύνδεση και ρύθμιση, το σώμα μπορεί να επιστρέψει φυσικά στην ισορροπία. 🤍

Δήμητρα Γερολέμου
Σύμβουλος Αυτογνωσίας | Trauma-Informed Coach

#traumahealing #nervoussystem #stressmanagement #mindfulness #selfawareness healingjourney traumainformed mentalhealth wellbeing cypruscoach
Ψυχή μου ❤️✨ Μοναδικό μας Ψυχή μου ❤️✨

Μοναδικό μας αστέρι. Σαν σήμερα ήρθες κι όλα ξεκίνησαν απ'την αρχή. Η πρώτη μέρα της άνοιξης σε έφερε και γέμισε πολύχρωμα λουλούδια, πεταλούδες κι όμορφα αρώματα η ζωή μας. Ήρθες να φέρεις αναγέννηση και τα έχεις ήδη καταφέρει απαλά, μαγικά λες κι ήταν το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. 

Χρόνια πολλά, όμορφα και μαγικά αγγελούδι μας. Να δίνεις πάντα φως σε αυτόν τον κόσμο όπως το κάνεις ήδη. Τα δώρα που έφερες μαζί σου είναι πολύτιμα εδώ. 

Σε ευχαριστούμε που μας διάλεξες για γονείς σου. Θα είμαστε πάντα δίπλα σου.

 Σε αγαπάμε φως μου! 🙏🌻✨✨✨✨✨❤️❤️❤️❤️

#myson #happybirthday #myangel #gratitude
Follow me on Instagram

Πρόσφατα άρθρα

  • Πρoστατευμένο: Σεμινάριο απελευθέρωσης από αρνητικές σκεπτομορφές
  • Πρoστατευμένο: Σεμινάριο: “Γίνε ο Μέντορας του Εαυτού σου”
  • Τελικά μπορώ να αλλάξω;
  • Πώς το mindfulness μεγαλώνει ισορροπημένα και χαρούμενα παιδιά.
  • Αυτοαγάπη. Η αρετή που κάνει τ’ αδύνατα, δυνατά!

Tag Cloud

covid19 posts sessions video άγχος άρθρα αγάπη αισιοδοξία ανθρώπινος εγκέφαλος αρνητικές σκέψεις αυτογνωσία αυτοεκπληρωση βίντεο διαλογισμός εμπιστοσύνη ενεργειακή τεχνική επίτευξη ονείρων εστίαση εσωτερική αντίσταση εσωτερική δύναμη εσωτερικό παιδί η δύναμη της πρόθεσης θεραπεία θετική σκέψη θετικό μυαλό μυαλό νους οραματισμός πίστη πεποιθήσεις πνευματικότητα πραγματοποίηση επιθυμιών προσευχή στόχοι συγχώρεση συμβουλές συμπόνια τεχνικές υλοποίηση υλοποίηση στόχων υποσυνείδητο φαντασία φόβος χαλάρωση ψυχολογία

© 2020 copyright Demetra Yerolemou // All rights reserved