Demetra Yerolemou - Spiritual Life Coach – EFT
  • Αρχική
  • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • EFT
    • Ho’ oponopono
    • Θεραπευτικός Κώδικας
    • Τεχνικές συνοχής καρδιάς
  • Ποια είμαι
  • Συνεδρίες
    • Ατομικές Συνεδρίες
    • Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
  • Βίντεο
  • Επικοινωνία
Αρχική
Ενεργειακή Ψυχολογία
    Ενεργειακή Ψυχολογία
    EFT
    Ho’ oponopono
    Θεραπευτικός Κώδικας
    Τεχνικές συνοχής καρδιάς
Ποια είμαι
Συνεδρίες
    Ατομικές Συνεδρίες
    Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
Βίντεο
Επικοινωνία
Demetra Yerolemou - Spiritual Life Coach – EFT
  • Αρχική
  • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • EFT
    • Ho’ oponopono
    • Θεραπευτικός Κώδικας
    • Τεχνικές συνοχής καρδιάς
  • Ποια είμαι
  • Συνεδρίες
    • Ατομικές Συνεδρίες
    • Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
  • Βίντεο
  • Επικοινωνία
Άρθρα

Η τέχνη του οραματισμού στον αθλητισμό

9 Ιανουαρίου, 2022 by Demi

Οραματισμός: Το ισχυρό εργαλείο που οδηγεί πολλούς αθλητές στην κορυφή της επιτυχίας!

 «Όταν προπονούμαι, ένα από τα πράγματα που κάνω είναι να συγκεντρώνομαι και να δημιουργώ στο μυαλό μου μία νοητική εικόνα για το πώς θα μπορέσω να περάσω καλύτερα την μπάλα σε ένα συμπαίκτη μου, κατά προτίμηση αφήνοντάς τον μόνο του απέναντι στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Αυτό που κάνω καθημερινά, λοιπόν, είναι να σκέφτομαι το παιχνίδι και να φαντάζομαι τεχνικές που κανένας άλλος δεν έχει σκεφτεί, λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν μου τη δυναμική του κάθε συμπαίκτη μου, στον οποίο είναι πιθανό να βγάλω μία ασίστ. Αφού ‘κατασκευάσω’ αυτές τις εικόνες στο μυαλό μου, υπολογίζω κατά πόσον ο κάθε συμπαίκτης μου προτιμά να του στέλνω την μπάλα στα πόδια του ή κάποια μέτρα μπροστά του, αν είναι δυνατός στις κεφαλιές, αν είναι δεξιοπόδαρος ή αριστεροπόδαρος… Αυτή είναι η δουλειά μου, αυτό κάνω: οραματίζομαι το παιχνίδι!».

Continue reading
Share:
Άρθρα

Τεχνικές συνοχής καρδιάς

13 Νοεμβρίου, 2021 by Demi

Πρόκειται για τεχνικές του Ινστιτούτου HeartMath, οι οποίες είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες και οι οποίες συμβάλλουν στη συναισθηματική αυτορύθμιση και ανθεκτικότητα.

Το Ινστιτούτο HeartMath, για πάνω από 30 χρόνια, μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες που αφορούν την καρδιά του ανθρώπου και την τεράστια επιρροή που μπορεί να έχει το ηλεκτρομαγνητικό της πεδίο. Με πάνω από 300 μελέτες σε περισσότερους από 11.500 ανθρώπους, σε συνεργασία με επιστήμονες όλων των κλάδων, έχει αναπτύξει μια σειρά από απλές τεχνικές κι έχει αλλάξει την αντίληψη της επιστημονικής κοινότητας για την καρδιά. Βασίζονται στην ενίσχυση της συνοχής μεταξύ καρδιάς κι εγκεφάλου κι έχουν σαν αποτέλεσμα την βελτίωση της ικανότητα αυτορύθμισης της νευροφυσιολογίας μας, επιφέροντας μεγαλύτερη διαύγεια και συναισθηματική ισορροπία.

Το σύστημα αυτό του HeartMath αυξάνοντας τα θετικά συναισθήματα της ευγνωμοσύνης, της καλοσύνης, της αγάπης, αποδεδειγμένα μέσα από τις διάφορες μελέτες που έχουν γίνει, μειώνει το στρες, την κατάθλιψη, τα αρνητικά συναισθήματα, τον ψυχικό ή σωματικό πόνο και την αϋπνία.

Οι τεχνικές είναι απλές ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν από όλους.

Share:
Άρθρα

Άλλαξε τη ζωή σου αναπλάθοντας τον εγκέφαλό σου!

12 Μαΐου, 2020 by Demi

Καθημερινά ο ανθρώπινος εγκέφαλος κάνει 60.000-70.000 σκέψεις! Το εντυπωσιακό, βέβαια, δεν είναι αυτό αλλά το γεγονός πως οι περισσότερες από αυτές είναι οι ίδιες σκέψεις που έκανες χθες και προχθές. Κάνουμε καθημερινά σχεδόν τις ίδιες σκέψεις οι οποίες προκαλούν τις ίδιες συμπεριφορές και τα ίδια συναισθήματα. Παγιδευόμαστε έτσι σε μια ζωή και σε έναν εαυτό που δεν είναι παρά μια συνήθεια που πολύ συχνά υιοθετήσαμε “τυχαία”, κυρίως από την παιδική μας ηλικία. Έχουμε συνηθίσει να είμαστε ο εαυτός που πολλές φορές δεν θέλουμε να είμαστε. Κουβαλάμε τις ίδιες συνήθειες και το βάρος ενός εαυτού που τρέχει να ξεφύγει από τη σκιά του. 

Η σύγχρονη νευροεπιστήμη, ωστόσο, έχει αποδείξει πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι τρομερά εύπλαστος και είναι στο δικό σου χέρι και στην ελευθερία της δικής σου βούλησής αν θα αλλάξεις τη συνήθεια του να είσαι αυτός ο εαυτός ή αν θα σπάσεις τα δεσμά σου και θα εξελιχθείς στον εαυτό που πάντα ονειρευόσουν. Σουηδοί επιστήμονες απέδειξαν πως τα νευρικά κύτταρα συνεχώς αναπλάθονται κι αυτό συμβαίνει όχι μόνο στις νεαρές ηλικίες, όπως κάποτε πιστεύαμε, αλλά και στις μεγαλύτερες. 

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος και η τριπλή διάστασή του

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει τριπλή υπόσταση. Οι τρεις αυτοί εγκέφαλοι, όπως έχει αποδειχθεί, μας επιτρέπουν να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε και να είμαστε. Ο πρώτος εγκέφαλος είναι υπεύθυνος για τη σκέψη, την αντίληψη, τη γλώσσα και την απόκτηση γνώσεων και ονομάζεται νεοφλοιός (neocortex). Όταν, λοιπόν, μαθαίνεις κάτι καινούριο, δημιουργείς μια νέα σύναψη στο εγκεφαλικό αυτό τμήμα. Ο δεύτερος εγκέφαλος είναι το μεταιχμιακό σύστημα (limbic brain) και είναι υπεύθυνος για τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του ανθρώπου, ενώ φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο και για τη μνήμη. Το μεταιχμιακό σύστημα μέσα από τον υποθάλαμο ελέγχει τις ορμόνες κι έτσι επηρεάζει τη συμπεριφορά του ατόμου, όπως για παράδειγμα αντιδράσεις άγχους και φόβου. Όταν μαθαίνουμε κάτι και το βάζουμε σε πράξη δημιουργούμε μια νέα εμπειρία, μια νέα οργάνωση νευρώνων μέσα από την οποία μαθαίνει το συναισθηματικό μας σώμα όσα έμαθε το νοητικό σώμα.  Έτσι οι δύο εγκέφαλοι, στη φάση αυτή της εμπειρίας, δρουν ταυτόχρονα. Το τρίτο μέρος του εγκεφάλου είναι ο ερπετικός (reptilian) εγκέφαλος, είναι η βάση του υποσυνείδητου μας. Είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των ενστικτωδών λειτουργιών του ατόμου, όπως είναι η αναπνοή και η καρδιακή λειτουργία. Ο εγκέφαλος αυτός παίρνει τις πληροφορίες από τους δύο άλλους εγκεφάλους και παίζει σημαντικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων.

Κάπως έτσι, λοιπόν, χτίζουμε το Είναι μας. Τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και αντιδρούμε και δρούμε στον έξω κόσμο. Και αυτό ονομάζουμε πραγματικότητα. Μπορεί αυτή να αλλάξει όταν δεν είναι ευχάριστη και λειτουργική; Η απάντηση, όπως έχω αναφέρει, είναι ΝΑΙ! Μπορείς να αλλάξεις τις σκέψεις σου, τις συνάψεις στον εγκέφαλό σου με αποτέλεσμα να αλλάξεις παλιά μοτίβα σκέψεων-συναισθημάτων-αντιδράσεων. Με την επανάληψη θα χτίσεις νέες συνήθειες, νέες συνάψεις στο μυαλό σου, ενώ οι παλιές θα αποδυναμώνονται μέχρι να εξαφανιστούν! Δεν είναι πια θεωρίες μυστικισμού. Η σύγχρονη επιστήμη αποκωδικοποιεί τον μυστικισμό και οι νευροεπιστήμονες έχουν πετύχει μετρήσιμα αποτελέσματα. 

Ξεκίνα σήμερα νέες συνήθειες που θα σε βγάλουν από το αρνητικό μυαλό

Έχουμε, λοιπόν, συνηθίσει έναν εαυτό που αγχώνεται, που φοβάται, που περιορίζεται στο γνωστό γιατί σου παρέχει μια ψεύτικη ασφάλεια. Μένεις στην ίδια πραγματικότητα, συναντάς τους ίδιους ανθρώπους, κάνεις την ίδια δουλειά η οποία δεν σε γεμίζει γιατί έχεις συνηθίσει! Μάθε πως όσα ζεις είναι οι πεποιθήσεις που έχεις κάνει, είναι οι συνάψεις του εγκεφάλου σου που επανέλαβες ξανά και ξανά. 

Continue reading
Share:
Άρθρα

Μην φοβάσαι να φοβηθείς!

2 Μαΐου, 2020 by Demi

Μήπως φοβάσαι τις αρνητικές σου σκέψεις ή τα αρνητικά σου συναισθήματα;

Δεν είσαι μόνος σου. Είναι αρκετά συχνό φαινόμενο οι άνθρωποι να φοβόμαστε όταν χάνουμε τον έλεγχο του μυαλού και των συναισθημάτων μας. Μας προκαλεί αμηχανία, όταν συχνά αγχωνόμαστε, φοβόμαστε ή κουβαλάμε ψυχική και σωματική κούραση χωρίς καν να συνειδητοποιούμε από πού προήλθε αυτή η δυσάρεστη κατάσταση. Άλλες φορές παγιδευόμαστε σε μοτίβα σκέψεων που επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά κινδύνους και φοβίες που δεν είναι παρά ψευδαισθήσεις του μυαλού. Γιατί πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να δημιουργεί σενάρια στο μυαλό του που δεν έχουν συμβεί ποτέ; Σχεδόν καθημερινά, σωστά; Σε αυτό το άρθρο θα σου εξηγήσω πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος, πώς μπορείς να πάρεις τη δύναμή σου πίσω και να απαλλαγείς από τις αρνητικές σου σκέψεις.

Πάρε, λοιπόν, μια μεγάλη ανάσα κι έλα να το ξεδιαλύνουμε.

Έχοντας περάσει στο παρελθόν μεγάλες δυσκολίες με το αρνητικό μου μυαλό, το οποίο είχε την τάση να παγιδεύεται σε σκέψεις εμμονικές και παράλογες, αποφάσισα να ψάξω πως λειτουργεί όλο αυτό και πως ο συνειδητός και υποσυνείδητος νους μου δημιουργούσαν την πραγματικότητά μου. Κατέληξα σε κάποιες αλήθειες και κάποια συμπεράσματα που κρατάω πάντα στο μυαλό μου και με βοηθούν να παίρνω πίσω τη δύναμή μου.  

Αρχικά, είναι σημαντικό να καταλάβεις πως ΔΕΝ είσαι το μυαλό. 

Είναι τόσο απλό αλλά δυστυχώς ποτέ δεν το διδαχτήκαμε από κανένα. Βλέπεις το εκπαιδευτικό σύστημα και γενικά η κοινωνία σε μεγαλώνει για να είσαι λογικός, να ακούς πάντα το μυαλό σου και κάπως έτσι ξεχνάμε πως είμαστε όντα διαισθητικά και πως η δύναμη της καρδιάς μας είναι πολύ ισχυρότερη από αυτήν του εγκεφάλου. Πρόσφατες μελέτες του Ινστιτούτου HeartMath στην Καλιφόρνια, έδειξαν πως η καρδιά ως όργανο στέλνει περισσότερες πληροφορίες στον εγκέφαλο και στο σώμα απ’ ότι το αντίστροφο, δηλαδή ο εγκέφαλος στην καρδιά. Αυτό γίνεται  μέσα από τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά μονοπάτια, δηλαδή, μέσω του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μέσω του σφυγμικού κύματος, μέσω βιοχημικών μηνυμάτων και μέσω του ηλεκτρομαγνητικού της πεδίου που δημιουργείται από την ίδια την καρδιά. Μετά από 25 χρόνια μελέτης το Ινστιτούτο HeartMath μας αποκαλύπτει πως η καρδιά έχει δική της νοημοσύνη και δεν είναι απλά ένα ακόμη ζωτικό όργανο στο σώμα μας. Διαθέτει νοημοσύνη, η οποία μπορεί να λειτουργήσει θετικά προς την υγεία μας αλλά και στο να έχουμε μια πιο ποιοτική ζωή. 

Continue reading
Share:
Άρθρα

Η δύναμη του υποσυνείδητου νου

20 Απριλίου, 2020 by Demi
Η ιστορία του ψύλλου και του ελέφαντα

Η ιστορία του ψύλλου και του ελέφαντα

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ψύλλος που πίστευε πως ήταν ο βασιλιάς του κόσμου. Μια μέρα, αποφάσισε να πάει για κολύμπι στη θάλασσα. Όμως η δυτική ακτή ήταν πολλά χιλιόμετρα μακριά και μόνος του ο ψύλλος μπορούσε να ταξιδέψει μονάχα μερικά εκατοστά τη φορά. Αν ήθελε να φτάσει στην ακτή πριν πεθάνει, θα χρειαζόταν μεταφορικό μέσο.

Κάλεσε, λοιπόν, τον ελέφαντα του. «Έι, Ελέφαντα, πάμε βόλτα!» Ο ελέφαντας του ψύλλου πήγε κοντά του και γονάτισε. O ψύλλος πήδησε πάνω του και δείχνοντας προς τη Δύση, είπε: «Προς τα κει προς την ακτή!»

Όμως ο ελέφαντας δεν πήγε δυτικά. Προτιμούσε να κάνει μια βόλτα στο δάσος προς την Ανατολή και αυτό ακριβώς έκανε. Ο ψύλλος, προς μεγάλη του απελπισία, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα παρά να το υπομείνει και να περάσει τη μέρα δεχόμενος ραπίσματα στο πρόσωπο από φύλλα και κλαδιά.

Την επόμενη μέρα, ο ψύλλος προσπάθησε να πείσει τον ελέφαντα να τον πάει στο φαρμακείο για να αγοράσει αλοιφή  για το πρόσωπο του. Αντί γι’ αυτό, όμως, ο ελέφαντας χοροπηδώντας ξεκίνησε για μια μακρινή πορεία προς τα βουνά, τρομοκρατώντας τον κακόμοιρο τον ψύλλο τόσο πολύ, που δεν μπόρεσε να κοιμηθεί εκείνη τη νύχτα. Τελικά ο ψύλλος έμεινε για μέρες στο κρεβάτι, τρομοκρατημένος από εφιάλτες με βροντές σε βουνίσιους δρόμους, βέβαιος πως θα γκρεμοτσακιζόταν, ενώ κάθε πρωί ξυπνούσε λουσμένος στον κρύο ιδρώτα.

Μετά από μία εβδομάδα, ο ψύλλος ένιωσε αρκετά καλά ώστε να αφήσει το κρεβάτι και γνέφοντας στον ελέφαντα να τον πλησιάσει, σκαρφάλωσε πάνω του λέγοντας: «Δεν είμαι καλά. Σε παρακαλώ, πήγαινε με στο γιατρό».

Όμως ο ελέφαντας τράβηξε χαρωπά για τη δυτική ακτή, όπου και πέρασε τη μέρα κολυμπώντας. Ο ψύλλος κόντεψε να πνιγεί.

Εκείνη τη νύχτα, όπως καθόταν δίπλα στη φωτιά προσπαθώντας να ζεσταθεί, ο ψύλλος είχε μια ιδέα.

Γύρισε προς τον ελέφαντα και του είπε: «Αύριο… εμ… ποια είναι τα δικά σου σχέδια;»

Ηθικό δίδαγμα

Είμαστε όλοι σαν τον ψύλλο που πάει καβάλα σε έναν ελέφαντα. Ο ψύλλος της ιστορίας είναι ο συνειδητός μας νους, η λογική μας, η εστίασή μας, η ελεύθερη βούληση που έχουμε, οι ιδέες μας, οι σκέψεις και τα σχέδιά μας. Ο ελέφαντας είναι ο υποσυνείδητος νους μας, ο προγραμματισμός μας, οι μνήμες και οι καταγραφές που έχουμε κάνει στο παρελθόν. Είναι το ασυνείδητο, ο πραγματικός μας εαυτός που έχει τον έλεγχο χωρίς να το γνωρίζουμε τις περισσότερες φορές.

Continue reading
Share:
Άρθρα

Η θεραπεία του εσωτερικού παιδιού

11 Απριλίου, 2020 by Demi
H Θεραπεία του εσωτερικού παιδιού

Το εσωτερικό παιδί είναι ένα κομμάτι το οποίο κουβαλάς από τα παιδικά σου χρόνια. Είναι ο υποσυνείδητος προγραμματισμός σου, που έγινε κυρίως μέχρι τα 7 σου χρόνια, αλλά και αργότερα, όταν το υποσυνείδητο ήταν ανοιχτό, δεκτικό χωρίς κανένα φίλτρο. 

Αυτές τις μέρες το εσωτερικό σου παιδί πολύ πιθανόν να βγάζει στην επιφάνεια το τραύμα που δεν έχει επιλυθεί. Ίσως το βιώνεις σαν κατάθλιψη, σαν κρίσεις πανικού, σαν εμμονικές σκέψεις που βγάζουν στην επιφάνεια τον προγραμματισμό σου, μοτίβα που ένιωθες από παιδί και τα αναπαράγεις με αυτές τις σκέψεις. Ίσως πάλι να το νιώθεις σαν έντονη ανασφάλεια ή έντονο θυμό. Τα μαθήματα θαυμάτων λένε πως “δεν είσαι φοβισμένος γι΄ αυτό που πιστεύεις” κι αυτό προσωπικά το βίωσα πολλές φορές όσο δεν είχα κάνει τη δουλειά της θεραπείας του εσωτερικού μου παιδιού. Δεν νιώθεις, δηλαδή, τα συναισθήματα αυτά λόγω του τωρινού ερεθίσματος αλλά το ερέθισμα αυτό είναι η αιτία να ενεργοποιηθεί το μέσα σου τραύμα. Αυτά είναι καλά νέα γιατί συνειδητοποιώντας το, έχεις κάνει τη μισή δουλειά, αφού φέρνεις το υποσυνείδητο στο συνειδητό κι έτσι αυτό χάνει τη δύναμή του.

Η θεραπεία του εσωτερικού παιδιού ήταν για μένα μια πολύ επίπονη διαδικασία (βέβαια δεν το βιώνουμε όλοι το ίδιο, οπότε μην τρομάζεις) η οποία όμως μεταμόρφωσε κυριολεκτικά τη ζωή μου. Από τη στιγμή που θεράπευσα τις πληγές του εσωτερικού μου παιδιού τότε μόνο κατάφερα να βρω την αξία μου, την ασφάλειά μου, τον αυθεντικό μου εαυτό και την αυθεντική μου δύναμη. Η αυθεντική δύναμη δεν έχει να κάνει με το Εγώ, είναι μια δύναμη που πηγάζει από την αλήθεια μέσα σου, τον Ανώτερο Εαυτό σου. Γεννήθηκες με αυτή τη δύναμη και περιμένει απλά να την αξιοποιήσεις. Ξεκινώντας, λοιπόν, τη θεραπεία της μικρής μέσα μου συνειδητοποίησα το τραύμα που κουβαλούσε, την αμφιβολία και την ενοχή που είχε μέσα της, την αίσθηση του κινδύνου και της απειλής σαν μια μόνιμη κατάσταση στο μυαλό και στο σώμα της.  Αυτό ήταν και το πονόσωμά μου, όπως το ονομάζει ο Έκχαρτ Τόλε, δηλαδή η ενεργειακή κατάσταση στην οποία είχα συνηθίζει να ζω από παιδί. Η αίσθηση της ενοχή, του κινδύνου και της τιμωρίας. Αυτό το μοτίβο έτεινε να αναπαράγει το Εγώ μου, δηλαδή το μυαλό μου. Έκρινα πάντα πολύ αυστηρά τις επιλογές μου και κουβαλούσα μόνιμα την αίσθηση ενός αόριστου κινδύνου! Η θεραπεία του παιδιού ξεκινάει όταν συγχωρέσεις όσους έλαβαν μέρος στο να νιώσεις όσα ένιωσες αλλά κυρίως όταν συγχωρέσεις τον εαυτό σου. Άλλωστε, τα περισσότερα από όσα πίστεψες δεν ήταν αλήθεια, ήταν λανθασμένα συμπεράσματα που έβγαλες σαν παιδί. Το ότι, δηλαδή, η μητέρα σου δεν σου αφιέρωσε όσο χρόνο και φροντίδα θα ήθελες, επειδή δούλευε πολλές ώρες ή είχε πολλές υποχρεώσεις, δε σημαίνει αυτόματα πως δε σε αγάπησε ή δεν άξιζες την αγάπη και την φροντίδα της. Είναι, ωστόσο, μια ψευδαίσθηση που πρέπει να επιλύσεις για να προχωρήσεις στη ζωή σου.

Μερικές ενδείξεις στο ότι χρειάζεται να κάνεις δουλειά με το παιδί μέσα σου είναι το ότι:

Συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους ή τον κρίνεις πολύ αυστηρά

Θεωρείς ότι δεν αξίζεις, δεν είσαι αρκετά καλός/ή, αρκετά έξυπνος/η, αρκετά όμορφος/η

Continue reading
Share:
Άρθρα

Ό, τι ζεις είναι οι υποσυνείδητες πεποιθήσεις σου

29 Μαρτίου, 2020 by Demi
beliefs and reality

Ό, τι ζεις είναι οι υποσυνείδητες πεποιθήσεις σου. Πεποιθήσεις που δημιούργησες κυρίως στην παιδική σου ηλικία, αλλά και στην ενήλικη ζωή σου. Πεποιθήσεις που απέκτησες από κάποια έντονα, τραυματικά βιώματα. Πεποιθήσεις από λανθασμένα συμπεράσματα που έβγαλες σαν παιδί ή σαν ενήλικας. Αυτές οι πεποιθήσεις δημιουργούν συγκεκριμένα συναισθήματα σε ερεθίσματα της εξωτερικής πραγματικότητας. Γι’ αυτό και δεν αντιδράμε όλοι με τον ίδιο τρόπο απέναντι στο ίδιο ερέθισμα. Γιατί η αντίδραση μας στηρίζεται στα βιώματά μας. Και αυτή η αντίδραση μπορεί να αλλάξει. Μπορείς να αλλάξεις τον προγραμματισμό σου. Μπορείς να αλλάξεις το υποσυνείδητό σου χρησιμοποιώντας απλές τεχνικές. Σήμερα σου λέω μια από αυτές.

Βρες την πεποίθηση που σε περιορίζει. Για παράδειγμα “Η αξία μου εξαρτάται από την γνώμη των άλλων”. Διόρθωσε την και γράψε την σε ένα χαρτί. “Η αξία μου είναι δεδομένη ανεξάρτητα από την γνώμη των άλλων “. Γράψε την 11 φορές για 21 μέρες. Το υποσυνείδητο αλλάζει με την επανάληψη. Σύντομα θα έχεις φτιάξει μια νέα σύναψη στον εγκέφαλό σου. Μια νέα πεποίθηση. Μια νέα αντίδραση άρα και μια νέα πραγματικότητα. Έναν νέο εαυτό! 

Share:

About Me


Γεια σου! Σε αυτό το blog θέλω να μοιραστώ μαζί σου γνώσεις, εργαλεία και τεχνικές που βοήθησαν στη δική μου αφύπνιση και στο να μετουσιώσω το δικό μου τραύμα σε αγάπη, ηρεμία και φως!
Εύχομαι και το δικό σου μονοπάτι να είναι γεμάτο θαύματα γιατί το αξίζεις!

Καλή πλοήγηση!
Δήμητρα

Video Sessions

Πλήρης αναπνοή κι αναπνοή σε θέση μισής λαμπάδας

Instagram

Κάποτε πίστευα πως η θεραπε Κάποτε πίστευα πως η θεραπεία είναι ένας προορισμός.

Σήμερα ξέρω πως είναι μια επιστροφή.

Μια ήσυχη επιστροφή στο παιδί που κάποτε υπήρξες.
Σε εκείνο το κομμάτι σου που δεν έπαψε ποτέ να περιμένει.
Όχι για να το διορθώσεις.
Αλλά για να το δεις.
Να το αγαπήσεις.
Να του πεις επιτέλους:
"Είμαι εδώ."

Αυτόν τον δρόμο δεν τον γνώρισα μόνο μέσα από τα βιβλία.

Τον περπάτησα.
Με φόβο.
Με δάκρυα.
Με αμφιβολία.
Με πίστη.
Και με την απόφαση, κάθε φορά, να μη φύγω ξανά από τον εαυτό μου.

Ίσως γι' αυτό, όταν ένας άνθρωπος κάθεται απέναντί μου, δεν βλέπω μόνο τον πόνο του.

Βλέπω το φως που προσπαθεί να θυμηθεί τον δρόμο προς το σπίτι.

Τα τελευταία έξι χρόνια είχα την τιμή να περπατήσω δίπλα σε εκατοντάδες ανθρώπους.

Και κάθε ιστορία που άγγιξε την καρδιά μου μού υπενθύμισε ότι η θεραπεία δεν είναι να γίνουμε κάποιος άλλος.

Είναι να θυμηθούμε ποιοι ήμασταν πριν ο πόνος μάς κάνει να ξεχάσουμε.

Αν διαβάζοντας αυτές τις λέξεις ένιωσες κάτι να κινείται μέσα σου...
ίσως δεν είναι τυχαίο.

Ίσως η ψυχή σου να θυμήθηκε ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψει στο σπίτι.

Κι αν θελήσεις έναν άνθρωπο να περπατήσει μαζί σου αυτόν τον δρόμο, θα είναι βαθιά τιμή μου να είμαι δίπλα σου. 🫂💜

#traumahealing #innerchild #healingjourney #eft
Όσο εργαζόμουν σαν εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση το βλέμμα μου ήταν πάντα στραμμένο σε αυτά τα ήσυχα, υπερβολικά "καλά" κι "εύκολα" κορίτσια κι αγόρια. Σε αυτά που ήταν σε όλα τους τέλεια μα με έναν αθόρυβο τρόπο λες και υπήρχαν ανάμεσά μας με μια ακραία διακριτικότητα. Το βλέμμα τους, ωστόσο, πρόδιδε τη θλίψη πίσω από τα όσα τους φορέθηκαν για να επιβιώσουν.

Γιατί τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να μη ζητούν, να μη διαφωνούν, να μην κλαίνε και να διαβάζουν συνεχώς τις διαθέσεις των άλλων. Όχι επειδή δεν έχουν ανάγκες, αλλά επειδή κάποτε ένιωσαν πως η αορατότητα ήταν ο ασφαλέστερος τρόπος για να παραμείνουν συνδεδεμένα.

Αυτό το ποστ δεν γράφτηκε για να ενοχοποιήσει τους γονείς. Κανένας γονιός δεν είναι τέλειος και καμία σχέση δεν μένει χωρίς ρήξεις. Αυτό που θεραπεύει είναι η επιστροφή: να ακούμε, να αναγνωρίζουμε, να ζητάμε συγγνώμη και να επανορθώνουμε.

Το παιδί δεν χρειάζεται να εξαφανίζεται για να είναι αγαπητό. Χρειάζεται να γνωρίζει πως η φωνή, οι ανάγκες και τα συναισθήματά του έχουν χώρο ακόμη κι όταν υπάρχουν όρια.

#innerchild #traumatherapy #healing #parenthood
Ξεκίνησα να γράφω αόριστα γ Ξεκίνησα να γράφω αόριστα για μια γυναίκα.

Για ένα πληγωμένο κορίτσι που μεγάλωσε μέσα στον φόβο, αλλά κράτησε ζωντανή μέσα του την πίστη πως κάποτε θα τα καταφέρει.

Όσο όμως προχωρούσαν οι λέξεις, η διαδρομή της άρχισε να μου φαίνεται παράξενα γνώριμη.

Γιατί κάπως έτσι ήταν και η δική μου διαδρομή.

Δεν γράφω αυτό για να εξιδανικεύσω το τραύμα. Δεν πιστεύω πως έπρεπε να πληγωθώ για να βρω τον σκοπό μου.

Κι όμως, υπήρξε μια βαθιά καταλυτική στιγμή: όταν κατάλαβα πως το τραύμα μου δεν με είχε οδηγήσει μόνο στον πόνο. Με είχε οδηγήσει βαθύτερα στον εαυτό μου. Στη συμπόνια, στην πνευματικότητα, στη θεραπεία και τελικά στον προορισμό της ψυχής μου.

Μαθαίνοντας να συναντώ τις δικές μου πληγές χωρίς να τις εγκαταλείπω, έμαθα να στέκομαι με ανοιχτή καρδιά δίπλα στις πληγές των άλλων.

Μαθαίνοντας να συμπονώ εμένα, μπόρεσα να συμπονώ βαθύτερα και τον άνθρωπο απέναντί μου.

Το τραύμα μου δεν έγινε η ταυτότητά μου. Έγινε ένα πέρασμα που με οδήγησε στον σκοπό που σήμερα υπηρετώ: να γίνομαι συνοδοιπόρος στο μονοπάτι των υπέροχων ανθρώπων που συναντώ ως θεραπεύτρια.

Ίσως, τελικά, αυτή η γυναίκα να μην ήταν ποτέ μια άγνωστη γυναίκα.

Ίσως να ήμουν εγώ.

Δεν είμαι μόνο αυτό που επέζησε.

Είμαι κι αυτό που μέσα από τη διαδρομή γεννήθηκε.

#healing #journey #traumatherapy #grateful
Μερικές φορές, όσο εμείς προχωράμε προς τη ζωή, κάποια εσωτερικά μας κομμάτια αγριεύουν. Φοβούνται, κλαίνε, μας κρίνουν και προσπαθούν να μας τραβήξουν πίσω.

Όχι επειδή θέλουν να μας καταστρέψουν, αλλά επειδή έχουν μείνει σε έναν παλιό χρόνο και βιώνουν την εξέλιξή μας σαν εγκατάλειψη.

Η θεραπεία δεν είναι να τα πολεμήσουμε ούτε να τα αφήσουμε πίσω. Είναι να στραφούμε προς αυτά και να τους πούμε:

«Δεν σας εγκαταλείπω. Θα προχωρήσουμε μαζί.»

Ίσως το αόρατο σκοινί που σε κρατά δεν σου ζητά να επιστρέψεις στο παρελθόν. Ίσως σου δείχνει ποιο κομμάτι σου περιμένει ακόμη να το πάρεις από το χέρι.

Αν νιώθεις κι εσύ πως ένα αόρατο σκοινί σε κρατά πίσω και χρειάζεσαι στήριξη για να καταλάβεις ποια κομμάτια σου ζητούν να ακουστούν, είμαι εδώ για να σε συνοδεύσω με ασφάλεια και συμπόνια. 🫂💜

#traumahealing #innerchild #ifs #eft #traumatherapy
Πολλές φορές, όταν μιλάμε για την πατριαρχία, το μυαλό μας πηγαίνει στους άνδρες.

Όμως η πιο ύπουλη μορφή της είναι εκείνη που έχει εσωτερικευτεί. Εκείνη που περνά από γενιά σε γενιά και βρίσκει χώρο να ζήσει ακόμη και μέσα στις ίδιες τις γυναίκες.

Τη βλέπουμε όταν μια γυναίκα κρίνει μια άλλη. Όταν τη συγκρίνει, τη μειώνει, τη ζηλεύει ή τη φοβάται. Τη βλέπουμε και στη σχέση μητέρας–κόρης, όταν η αγάπη μπερδεύεται με τον έλεγχο, όταν η προστασία γίνεται ενοχή και η σύνδεση μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να κατηγορήσω τις μητέρες. Οι περισσότερες έδωσαν ό,τι είχαν. Όμως έδωσαν και ό,τι κληρονόμησαν.

Η θεραπεία δεν ξεκινά όταν βρούμε τον «ένοχο».

Ξεκινά όταν αναγνωρίσουμε ποιες φωνές μέσα μας είναι πραγματικά δικές μας και ποιες αποτελούν κληρονομιά ενός συστήματος που έμαθε στις γυναίκες να μικραίνουν, να απολογούνται και να νιώθουν ενοχές επειδή έγιναν ο εαυτός τους.

Ίσως η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης σήμερα να είναι αυτή:

Να σταματήσουμε να φοβόμαστε η μία το φως της άλλης.

Να πάψουμε να μεγαλώνουμε τις κόρες μας με φόβο και να αρχίσουμε να τις μεγαλώνουμε με ελευθερία.

Γιατί όταν θεραπεύεται μία γυναίκα, δεν αλλάζει μόνο η δική της ζωή.

Αλλάζει η ιστορία ολόκληρης της γενιάς που ακολουθεί.

#patriarchy #women #generationaltrauma #traumatherapy #healing feminine
Κάποιες γυναίκες μεγάλωσαν Κάποιες γυναίκες μεγάλωσαν μαθαίνοντας να μικραίνουν.

Να μην μιλούν πολύ δυνατά.
Να μην ζητούν πολλά.
Να μην ξεχωρίζουν.
Να μην ενοχλούν.
Να μην καταλαμβάνουν πολύ χώρο.

Όχι γιατί δεν είχαν όνειρα, επιθυμίες ή δύναμη.

Αλλά γιατί κάποτε αυτός ήταν ο τρόπος να ανήκεις. Να είσαι ασφαλής. Να επιβιώνεις.

Και έτσι, από γενιά σε γενιά, πέρασαν αόρατα μηνύματα μέσα από βλέμματα, σιωπές, φόβους και ιστορίες που ποτέ δεν ειπώθηκαν ολόκληρες.

Μέσα σε πολλές από εμάς ζει ακόμη αυτή η φωνή.

Η φωνή της γιαγιάς.
Της μητέρας.
Των γυναικών που προηγήθηκαν.

Μια φωνή που ψιθυρίζει:
«Πρόσεχε.»
«Μίκρυνε.»
«Μη μιλάς.»
«Σώπα.»

Κι όμως, ίσως η δική μας γενιά να μην ήρθε για να συνεχίσει αυτό το μοτίβο.

Ίσως ήρθε για να το δει.
Να το κατανοήσει.
Να το τιμήσει.

Και ύστερα, με αγάπη, να επιλέξει κάτι διαφορετικό.

Να καταλάβει πως μπορεί να είναι ασφαλής χωρίς να μικραίνει.

Να υπάρχει χωρίς να απολογείται.

Να λάμπει χωρίς ενοχή.

✨ Πόσα από αυτά τα μηνύματα αναγνωρίζεις μέσα στη δική σου ιστορία;

#traumahealing #women #generationaltrauma #femaleenergyhealing
Για πολλά χρόνια πίστευα πω Για πολλά χρόνια πίστευα πως η θεραπεία είναι μόνο η ανακούφιση από τον πόνο.

Να φύγει το άγχος.
Να σταματήσουν οι φόβοι.
Να ησυχάσουν οι σκέψεις.

Στην πορεία ανακάλυψα κάτι βαθύτερο.

Η θεραπεία από το τραύμα είναι και πένθος.

Πένθος για όσα συνέβησαν.
Αλλά και για όσα δεν συνέβησαν ποτέ.

Για τις ανάγκες που έμειναν ανεκπλήρωτες.
Για τις στιγμές που χάθηκαν.
Για το παιδί που αναγκάστηκε να μεγαλώσει γρήγορα.
Για τον άνθρωπο που ίσως θα είχαμε γίνει αν δεν κουβαλούσαμε τόσο φόβο, τόση ενοχή ή τόση μοναξιά.

Και όσο δύσκολο κι αν είναι, έχω διαπιστώσει τόσο στη δική μου θεραπευτική διαδρομή όσο και δίπλα στους ανθρώπους που συνοδεύω, πως το πένθος δεν μας κρατά πίσω.

Αντίθετα, μας βοηθά να αφήσουμε πίσω την ανάγκη να αλλάξουμε το παρελθόν και να στραφούμε με περισσότερη αλήθεια προς το παρόν.

Ίσως η θεραπεία να μην είναι μόνο η στιγμή που ο πόνος φεύγει.

Ίσως να είναι και η στιγμή που του επιτρέπουμε να υπάρξει, ώστε τελικά να μπορέσει να μεταμορφωθεί.

Ποιο κομμάτι αυτού του πένθους αγγίζει περισσότερο τη δική σου διαδρομή;

#traumahealing #nervoussystem #innerchild
Πολλές φορές, ως θεραπεύτρι Πολλές φορές, ως θεραπεύτρια, έχω έρθει αντιμέτωπη με αυτό το κομμάτι μέσα στα εσωτερικά συστήματα των θεραπευόμενών μου.

Ένα κομμάτι που δεν μπλοκάρει μόνο τη χαρά, αλλά συχνά και την εξέλιξη, την αφθονία, την επιτυχία, την ξεκούραση, την αγάπη και καθετί όμορφο που προσπαθεί να ανθίσει στη ζωή ενός ανθρώπου.

Στην επιφάνεια μοιάζει να σαμποτάρει.
Μοιάζει να τραβά το χειρόφρενο τη στιγμή που κάποιος πάει να προχωρήσει.
Μοιάζει να ψιθυρίζει:
«Μην ενθουσιάζεσαι.»
«Μην αφεθείς.»
«Μην πιστέψεις ότι τα πράγματα θα πάνε καλά.»

Κι όμως, όταν το γνωρίσουμε βαθύτερα, συνήθως ανακαλύπτουμε ότι δεν είναι εχθρός.

Είναι ένας φύλακας.

Ένα κομμάτι που γεννήθηκε σε περιόδους όπου η χαρά ακολουθούνταν από πόνο, η ηρεμία από ανατροπή, η εμπιστοσύνη από απογοήτευση.

Κάποτε χρειάστηκε να πιστέψει ότι η επιφυλακή είναι πιο ασφαλής από τη χαρά.
Ότι αν περιμένει το χειρότερο, ίσως καταφέρει να προστατεύσει το σύστημα από μια νέα πληγή.

Η θεραπεία δεν έρχεται όταν προσπαθούμε να το ξεφορτωθούμε.

Έρχεται όταν το πλησιάζουμε με περιέργεια, σεβασμό και κατανόηση.
Όταν αναγνωρίζουμε πόσο σκληρά εργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια για να μας προστατεύσει.
Και όταν, σιγά σιγά, το βοηθάμε να εμπιστευτεί ότι το παρόν δεν είναι το παρελθόν.

Τότε ο φύλακας μπορεί να χαλαρώσει.

Και η χαρά, η αγάπη, η δημιουργία και η εξέλιξη μπορούν να βρουν ξανά χώρο να ανθίσουν.

Αλήθεια, εσύ έχεις ένα τέτοιο προστατευτικό κομμάτι;

#innerchild #traumahealing #protectors #parts
Σαν θεραπεύτρια, ασχολούμαι κυρίως με τη θεραπεία του εσωτερικού παιδιού και του τραύματος. Ένα από τα σημαντικότερα βήματα σε αυτή τη διαδρομή είναι να γνωρίσει ο άνθρωπος το εσωτερικό του σύστημα και τα διάφορα κομμάτια που το αποτελούν.

Ιδιαίτερο ρόλο παίζουν οι προστάτες. Κομμάτια που δημιουργήθηκαν κάποτε για να μας προστατεύσουν από τον φόβο, την απόρριψη, τη ντροπή ή τον συναισθηματικό πόνο. Ο υπερεπαγρύπνος προστάτης, ο ελεγκτής, ο εσωτερικός κριτής, ο people pleaser, τα αποφευκτικά μας κομμάτια και ο πυροσβέστης δεν είναι οι εχθροί μας. Είναι παλιοί φύλακες που συνεχίζουν να κάνουν τη δουλειά τους, ακόμη κι όταν δεν τη χρειαζόμαστε πια.

Η θεραπεία δεν στοχεύει να τους διώξει, αλλά να τους κατανοήσει. Μέσα από το EFT, τον διαλογισμό, την ενσυνειδητότητα και την επαφή με αυτά τα κομμάτια, μαθαίνουμε να ακούμε την ιστορία τους και να θεραπεύουμε τις πληγές που προσπαθούν να προστατεύσουν.

Παράλληλα, καλλιεργούμε τη σχέση με τον Σοφό Εαυτό: το κομμάτι μέσα μας που χαρακτηρίζεται από ηρεμία, σοφία, συμπόνια και καλοσύνη. Όσο ενισχύεται αυτή η σύνδεση, τόσο οι προστάτες χαλαρώνουν και εμπιστεύονται ότι δεν χρειάζεται πλέον να κουβαλούν μόνοι τους το βάρος της προστασίας μας.

Γιατί η θεραπεία δεν είναι πόλεμος με τα κομμάτια μας. Είναι η επανασύνδεση και η ενσωμάτωσή τους. 

#ifs #eft #innerchild #traumatherapy #healing
Υπάρχουν μέσα μας μορφές πο Υπάρχουν μέσα μας μορφές που έχουν ταυτιστεί βαθιά με την ανάγκη για τάξη, έλεγχο και βεβαιότητα. Ο Jung θα έλεγε πως πρόκειται για τμήματα της προσωπικότητας που έχουν επενδύσει υπερβολικά στη συνείδηση, στη λογική, στις πεποιθήσεις και στις εικόνες που έχουμε σχηματίσει για τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Τα κομμάτια αυτά δεν γεννήθηκαν για να μας περιορίσουν. Γεννήθηκαν για να μας προστατεύσουν από το χάος, την αβεβαιότητα και το άγνωστο. Θέλουν να γνωρίζουν, να προβλέπουν, να ελέγχουν. Προσπαθούν να κρατήσουν τη ζωή μέσα σε όρια που μπορούν να κατανοήσουν. Όμως η ζωή είναι μεγαλύτερη από τις ιδέες μας γι' αυτήν.

Όταν η προσκόλληση στις βεβαιότητες γίνεται υπερβολική, η ψυχή χάνει την ευλυγισία της. Αντιστέκεται στην αλλαγή, φοβάται το νέο και δυσκολεύεται να ακούσει όσα αναδύονται από τα βαθύτερα στρώματα του εαυτού. Τότε η ανάπτυξη σταματά και η ενέργεια που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη μεταμόρφωση δεσμεύεται στην προσπάθεια να διατηρηθούν τα πράγματα όπως είναι.

Η θεραπεία δεν έρχεται μέσα από μια ακόμη εξήγηση. Έρχεται όταν αρχίζουμε να σχετιζόμαστε με αυτά τα κομμάτια με περιέργεια και σεβασμό. Όταν αναγνωρίζουμε τον προστατευτικό τους ρόλο και ταυτόχρονα τολμάμε να ανοίξουμε χώρ
Για χρόνια πίστευα πως ο «δράκος» μου ήταν ο εχθρός μου. Οι φόβοι, οι άμυνες, οι πληγές και οι αντιδράσεις που με δυσκόλευαν. Προσπαθούσα να τα ξεπεράσω, να τα διορθώσω, να τα αφήσω πίσω μου.

Όμως η θεραπεία μού έμαθε κάτι διαφορετικό.

Μου έμαθε να πλησιάζω αντί να αποφεύγω.
Να ακούω αντί να πολεμώ.
Να βλέπω πίσω από τις άμυνες τον πόνο που προσπαθούσαν να προστατεύσουν.

Σιγά σιγά κατάλαβα ότι πολλά από τα κομμάτια που είχα απορρίψει δεν ήταν εχθροί. Ήταν μέρη του εαυτού μου που κάποτε χρειάστηκε να αναπτυχθούν για να επιβιώσω.

Η πραγματική αλλαγή δεν ήρθε όταν εξαφανίστηκε η σκιά.
Ήρθε όταν άρχισα να τη γνωρίζω, να τη φροντίζω και τελικά να την ενσωματώνω.

Αυτό το ταξίδι δεν ήταν πάντα εύκολο. Υπήρξαν στιγμές πόνου, φόβου, αμφιβολίας και βαθιάς εσωτερικής αναμέτρησης.

Κοιτάζοντας πίσω όμως, βλέπω πως κάθε βήμα με οδηγούσε πιο κοντά σε αυτό που η ψυχή μου γνώριζε από την αρχή.

Οι δυσκολίες, οι πληγές, οι αναζητήσεις και οι μεταμορφώσεις δεν ήταν εμπόδια στον δρόμο μου. Ήταν ο δρόμος μου.

Μέσα από αυτή τη διαδρομή ανακάλυψα τον σκοπό της ψυχής μου. Να γίνω συνοδοιπόρος στο ταξίδι άλλων ανθρώπων. Να περπατώ δίπλα τους καθώς συναντούν τους δικούς τους δράκους, τις δικές τους πληγές, τις δικές τους αλήθειες. Να κρατώ χώρο για τη θεραπεία, τη μεταμόρφωση και την επιστροφή στον αυθεντικό εαυτό.

Και νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη για όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που έχω το προνόμιο να συναντώ σήμερα, μέσα από το έργο μου ως θεραπεύτρια. Γιατί κάθε συνάντηση είναι μια υπενθύμιση ότι, πίσω από τις ιστορίες μας, τους φόβους μας και τις άμυνές μας, υπάρχει πάντα μια ψυχή που αναζητά να θυμηθεί ποια πραγματικά είναι.

Ο δρόμος σου είσαι εσύ. 💛

✨ Σε ποιο στάδιο αυτής της διαδρομής νιώθεις ότι βρίσκεσαι σήμερα; ✨

#innerchild #traumatherapy #healing #psychology #eft
Μια συζήτηση σήμερα με άλλε Μια συζήτηση σήμερα με άλλες γυναίκες, μέσα σε κύκλο, έφερε το θέμα της συγχρονικότητας.

Μιλήσαμε για εκείνες τις στιγμές που κάτι «τυχαίο» συμβαίνει, αλλά μέσα μας δεν το νιώθουμε απλώς τυχαίο. Σαν να φέρνει μαζί του μια πληροφορία, μια γνώση, ένα άγγιγμα από κάτι βαθύτερο.

Ο νοητικός νους συχνά θέλει να τα βάλει όλα σε κουτάκια. Να εξηγήσει, να ελέγξει, να ταξινομήσει, να περιορίσει την εμπειρία μέσα σε όσα ήδη γνωρίζει.

Όμως κάποιες φορές, η ζωή μάς προσκαλεί να δούμε λίγο πιο ανοιχτά. Να μη βιαστούμε να απορρίψουμε αυτό που δεν χωράει στη λογική μας. Να σταθούμε, να αφουγκραστούμε και να αναρωτηθούμε:

Τι μπορεί να μου δείχνει αυτό;
Τι αγγίζει μέσα μου;
Ποια πληροφορία φέρνει στη ζωή μου αυτή η στιγμή;

Όχι για να δώσουμε νόημα στα πάντα.
Αλλά για να αφήσουμε χώρο στο μυστήριο, στη διαίσθηση και στη βαθύτερη σοφία της ψυχής.

Θα χαρώ να μοιραστείς, αν θέλεις:
Έχεις ζήσει ποτέ μια «σύμπτωση» που ένιωσες πως είχε βαθύτερο νόημα για σένα;

#Carljung #συγχρονικοτητα #ψυχολογία #ψυχη
Οι περισσότερες συγκρούσει Οι περισσότερες συγκρούσεις στις σχέσεις δεν ξεκινούν πραγματικά από το «τώρα».

Δεν είναι μόνο το άπλυτο πιάτο, η αργοπορημένη απάντηση στο μήνυμα ή μια διαφωνία για τα παιδιά.

Συχνά, αυτό που ενεργοποιείται είναι ένα πολύ παλιότερο συναίσθημα.

🔸 Όταν κάποιος νιώθει ότι δεν τον ακούνε, μπορεί να ξυπνά μέσα του το παιδί που ένιωθε αόρατο.

🔸 Όταν κάποιος φοβάται την απόσταση ή την απόρριψη, μπορεί να αγγίζεται μια παλιά εμπειρία εγκατάλειψης.

🔸 Όταν μια μικρή κριτική προκαλεί έντονο πόνο ή θυμό, ίσως δεν αφορά μόνο τη σημερινή στιγμή, αλλά χρόνια ντροπής, αυστηρότητας ή μη αποδοχής.

🔸 Όταν δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε τις ανάγκες μας, μπορεί να έχουμε μάθει ότι τα συναισθήματά μας δεν είχαν χώρο ή σημασία.

Έτσι, πολλές φορές στη σχέση δεν συναντιούνται μόνο δύο ενήλικες.

Συναντιούνται και οι ιστορίες τους.
Οι πληγές τους.
Οι φόβοι τους.
Οι ανάγκες που κάποτε έμειναν ανεκπλήρωτες.

Η θεραπεία δεν είναι να βρούμε ποιος έχει δίκιο.

Είναι να αναγνωρίσουμε πότε μιλάει το παρόν και πότε μιλάει το παρελθόν μέσα από εμάς.

Γιατί όταν καταφέρουμε να δούμε το πληγωμένο κομμάτι πίσω από την αντίδραση, γεννιέται περισσότερη κατανόηση, περισσότερη σύνδεση και περισσότερη αγάπη τόσο για τον εαυτό
Το στρες δεν είναι ο εχθρός Το στρες δεν είναι ο εχθρός μας. Είναι ένας πανάρχαιος μηχανισμός προστασίας που ενεργοποιείται όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται κίνδυνο. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ενεργοποιείται, αλλά ότι συχνά δυσκολεύεται να απενεργοποιηθεί. Όταν κατανοούμε πώς λειτουργεί το νευρικό μας σύστημα και του προσφέρουμε ασφάλεια, σύνδεση και ρύθμιση, το σώμα μπορεί να επιστρέψει φυσικά στην ισορροπία. 🤍

Δήμητρα Γερολέμου
Σύμβουλος Αυτογνωσίας | Trauma-Informed Coach

#traumahealing #nervoussystem #stressmanagement #mindfulness #selfawareness healingjourney traumainformed mentalhealth wellbeing cypruscoach
Ψυχή μου ❤️✨ Μοναδικό μας Ψυχή μου ❤️✨

Μοναδικό μας αστέρι. Σαν σήμερα ήρθες κι όλα ξεκίνησαν απ'την αρχή. Η πρώτη μέρα της άνοιξης σε έφερε και γέμισε πολύχρωμα λουλούδια, πεταλούδες κι όμορφα αρώματα η ζωή μας. Ήρθες να φέρεις αναγέννηση και τα έχεις ήδη καταφέρει απαλά, μαγικά λες κι ήταν το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. 

Χρόνια πολλά, όμορφα και μαγικά αγγελούδι μας. Να δίνεις πάντα φως σε αυτόν τον κόσμο όπως το κάνεις ήδη. Τα δώρα που έφερες μαζί σου είναι πολύτιμα εδώ. 

Σε ευχαριστούμε που μας διάλεξες για γονείς σου. Θα είμαστε πάντα δίπλα σου.

 Σε αγαπάμε φως μου! 🙏🌻✨✨✨✨✨❤️❤️❤️❤️

#myson #happybirthday #myangel #gratitude
Follow me on Instagram

Πρόσφατα άρθρα

  • Πρoστατευμένο: Σεμινάριο απελευθέρωσης από αρνητικές σκεπτομορφές
  • Πρoστατευμένο: Σεμινάριο: “Γίνε ο Μέντορας του Εαυτού σου”
  • Τελικά μπορώ να αλλάξω;
  • Πώς το mindfulness μεγαλώνει ισορροπημένα και χαρούμενα παιδιά.
  • Αυτοαγάπη. Η αρετή που κάνει τ’ αδύνατα, δυνατά!

Tag Cloud

covid19 posts sessions video άγχος άρθρα αγάπη αισιοδοξία ανθρώπινος εγκέφαλος αρνητικές σκέψεις αυτογνωσία αυτοεκπληρωση βίντεο διαλογισμός εμπιστοσύνη ενεργειακή τεχνική επίτευξη ονείρων εστίαση εσωτερική αντίσταση εσωτερική δύναμη εσωτερικό παιδί η δύναμη της πρόθεσης θεραπεία θετική σκέψη θετικό μυαλό μυαλό νους οραματισμός πίστη πεποιθήσεις πνευματικότητα πραγματοποίηση επιθυμιών προσευχή στόχοι συγχώρεση συμβουλές συμπόνια τεχνικές υλοποίηση υλοποίηση στόχων υποσυνείδητο φαντασία φόβος χαλάρωση ψυχολογία

© 2020 copyright Demetra Yerolemou // All rights reserved