Demetra Yerolemou - Spiritual Life Coach – EFT
  • Αρχική
  • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • EFT
    • Ho’ oponopono
    • Θεραπευτικός Κώδικας
    • Τεχνικές συνοχής καρδιάς
  • Ποια είμαι
  • Συνεδρίες
    • Ατομικές Συνεδρίες
    • Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
  • Βίντεο
  • Επικοινωνία
Αρχική
Ενεργειακή Ψυχολογία
    Ενεργειακή Ψυχολογία
    EFT
    Ho’ oponopono
    Θεραπευτικός Κώδικας
    Τεχνικές συνοχής καρδιάς
Ποια είμαι
Συνεδρίες
    Ατομικές Συνεδρίες
    Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
Βίντεο
Επικοινωνία
Demetra Yerolemou - Spiritual Life Coach – EFT
  • Αρχική
  • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • Ενεργειακή Ψυχολογία
    • EFT
    • Ho’ oponopono
    • Θεραπευτικός Κώδικας
    • Τεχνικές συνοχής καρδιάς
  • Ποια είμαι
  • Συνεδρίες
    • Ατομικές Συνεδρίες
    • Θεραπεία εσωτερικού παιδιού
  • Βίντεο
  • Επικοινωνία
Άρθρα

Αυτοαγάπη. Η αρετή που κάνει τ’ αδύνατα, δυνατά!

15 Φεβρουαρίου, 2022 by Demi

«Γιορτάστε ποιος είστε στο βαθύτερο μέρος της καρδιάς σας. Αγαπάτε τον εαυτό σας και ο κόσμος θα σας αγαπήσει.»                                                                                                                    

Άμυ Λίρι Μέρκερι.

Η αγάπη. Η ζωοδόχος δύναμη που γεννά και κινεί τα πάντα. Η πηγή της ζωής, το φως που κατοικεί σε κάθε έμψυχο ον, η πανδαμάτειρα κάθε τραύματος και κάθε σκοταδιού.

Η αγάπη. Η αρχή, η Δημιουργία, η Ζωή.

Από τη γέννησή του ο άνθρωπος χρειάζεται την αγκαλιά, τη φροντίδα, το χάδι. Έχει πια αποδειχθεί πως παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς αγάπη γίνονται ενήλικες με προβλήματα ψυχικά και σωματικά. Η έλλειψη αγάπης μπορεί ακόμη και να σε σκοτώσει.

Continue reading
Share:
Άρθρα

Η τέχνη του οραματισμού στον αθλητισμό

9 Ιανουαρίου, 2022 by Demi

Οραματισμός: Το ισχυρό εργαλείο που οδηγεί πολλούς αθλητές στην κορυφή της επιτυχίας!

 «Όταν προπονούμαι, ένα από τα πράγματα που κάνω είναι να συγκεντρώνομαι και να δημιουργώ στο μυαλό μου μία νοητική εικόνα για το πώς θα μπορέσω να περάσω καλύτερα την μπάλα σε ένα συμπαίκτη μου, κατά προτίμηση αφήνοντάς τον μόνο του απέναντι στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Αυτό που κάνω καθημερινά, λοιπόν, είναι να σκέφτομαι το παιχνίδι και να φαντάζομαι τεχνικές που κανένας άλλος δεν έχει σκεφτεί, λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν μου τη δυναμική του κάθε συμπαίκτη μου, στον οποίο είναι πιθανό να βγάλω μία ασίστ. Αφού ‘κατασκευάσω’ αυτές τις εικόνες στο μυαλό μου, υπολογίζω κατά πόσον ο κάθε συμπαίκτης μου προτιμά να του στέλνω την μπάλα στα πόδια του ή κάποια μέτρα μπροστά του, αν είναι δυνατός στις κεφαλιές, αν είναι δεξιοπόδαρος ή αριστεροπόδαρος… Αυτή είναι η δουλειά μου, αυτό κάνω: οραματίζομαι το παιχνίδι!».

Continue reading
Share:
Άρθρα

Τεχνικές συνοχής καρδιάς

13 Νοεμβρίου, 2021 by Demi

Πρόκειται για τεχνικές του Ινστιτούτου HeartMath, οι οποίες είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες και οι οποίες συμβάλλουν στη συναισθηματική αυτορύθμιση και ανθεκτικότητα.

Το Ινστιτούτο HeartMath, για πάνω από 30 χρόνια, μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες που αφορούν την καρδιά του ανθρώπου και την τεράστια επιρροή που μπορεί να έχει το ηλεκτρομαγνητικό της πεδίο. Με πάνω από 300 μελέτες σε περισσότερους από 11.500 ανθρώπους, σε συνεργασία με επιστήμονες όλων των κλάδων, έχει αναπτύξει μια σειρά από απλές τεχνικές κι έχει αλλάξει την αντίληψη της επιστημονικής κοινότητας για την καρδιά. Βασίζονται στην ενίσχυση της συνοχής μεταξύ καρδιάς κι εγκεφάλου κι έχουν σαν αποτέλεσμα την βελτίωση της ικανότητα αυτορύθμισης της νευροφυσιολογίας μας, επιφέροντας μεγαλύτερη διαύγεια και συναισθηματική ισορροπία.

Το σύστημα αυτό του HeartMath αυξάνοντας τα θετικά συναισθήματα της ευγνωμοσύνης, της καλοσύνης, της αγάπης, αποδεδειγμένα μέσα από τις διάφορες μελέτες που έχουν γίνει, μειώνει το στρες, την κατάθλιψη, τα αρνητικά συναισθήματα, τον ψυχικό ή σωματικό πόνο και την αϋπνία.

Οι τεχνικές είναι απλές ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν από όλους.

Share:
Άρθρα

Η δύναμη του υποσυνείδητου νου

20 Απριλίου, 2020 by Demi
Η ιστορία του ψύλλου και του ελέφαντα

Η ιστορία του ψύλλου και του ελέφαντα

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ψύλλος που πίστευε πως ήταν ο βασιλιάς του κόσμου. Μια μέρα, αποφάσισε να πάει για κολύμπι στη θάλασσα. Όμως η δυτική ακτή ήταν πολλά χιλιόμετρα μακριά και μόνος του ο ψύλλος μπορούσε να ταξιδέψει μονάχα μερικά εκατοστά τη φορά. Αν ήθελε να φτάσει στην ακτή πριν πεθάνει, θα χρειαζόταν μεταφορικό μέσο.

Κάλεσε, λοιπόν, τον ελέφαντα του. «Έι, Ελέφαντα, πάμε βόλτα!» Ο ελέφαντας του ψύλλου πήγε κοντά του και γονάτισε. O ψύλλος πήδησε πάνω του και δείχνοντας προς τη Δύση, είπε: «Προς τα κει προς την ακτή!»

Όμως ο ελέφαντας δεν πήγε δυτικά. Προτιμούσε να κάνει μια βόλτα στο δάσος προς την Ανατολή και αυτό ακριβώς έκανε. Ο ψύλλος, προς μεγάλη του απελπισία, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα παρά να το υπομείνει και να περάσει τη μέρα δεχόμενος ραπίσματα στο πρόσωπο από φύλλα και κλαδιά.

Την επόμενη μέρα, ο ψύλλος προσπάθησε να πείσει τον ελέφαντα να τον πάει στο φαρμακείο για να αγοράσει αλοιφή  για το πρόσωπο του. Αντί γι’ αυτό, όμως, ο ελέφαντας χοροπηδώντας ξεκίνησε για μια μακρινή πορεία προς τα βουνά, τρομοκρατώντας τον κακόμοιρο τον ψύλλο τόσο πολύ, που δεν μπόρεσε να κοιμηθεί εκείνη τη νύχτα. Τελικά ο ψύλλος έμεινε για μέρες στο κρεβάτι, τρομοκρατημένος από εφιάλτες με βροντές σε βουνίσιους δρόμους, βέβαιος πως θα γκρεμοτσακιζόταν, ενώ κάθε πρωί ξυπνούσε λουσμένος στον κρύο ιδρώτα.

Μετά από μία εβδομάδα, ο ψύλλος ένιωσε αρκετά καλά ώστε να αφήσει το κρεβάτι και γνέφοντας στον ελέφαντα να τον πλησιάσει, σκαρφάλωσε πάνω του λέγοντας: «Δεν είμαι καλά. Σε παρακαλώ, πήγαινε με στο γιατρό».

Όμως ο ελέφαντας τράβηξε χαρωπά για τη δυτική ακτή, όπου και πέρασε τη μέρα κολυμπώντας. Ο ψύλλος κόντεψε να πνιγεί.

Εκείνη τη νύχτα, όπως καθόταν δίπλα στη φωτιά προσπαθώντας να ζεσταθεί, ο ψύλλος είχε μια ιδέα.

Γύρισε προς τον ελέφαντα και του είπε: «Αύριο… εμ… ποια είναι τα δικά σου σχέδια;»

Ηθικό δίδαγμα

Είμαστε όλοι σαν τον ψύλλο που πάει καβάλα σε έναν ελέφαντα. Ο ψύλλος της ιστορίας είναι ο συνειδητός μας νους, η λογική μας, η εστίασή μας, η ελεύθερη βούληση που έχουμε, οι ιδέες μας, οι σκέψεις και τα σχέδιά μας. Ο ελέφαντας είναι ο υποσυνείδητος νους μας, ο προγραμματισμός μας, οι μνήμες και οι καταγραφές που έχουμε κάνει στο παρελθόν. Είναι το ασυνείδητο, ο πραγματικός μας εαυτός που έχει τον έλεγχο χωρίς να το γνωρίζουμε τις περισσότερες φορές.

Continue reading
Share:
Άρθρα

Η θεραπεία του εσωτερικού παιδιού

11 Απριλίου, 2020 by Demi
H Θεραπεία του εσωτερικού παιδιού

Το εσωτερικό παιδί είναι ένα κομμάτι το οποίο κουβαλάς από τα παιδικά σου χρόνια. Είναι ο υποσυνείδητος προγραμματισμός σου, που έγινε κυρίως μέχρι τα 7 σου χρόνια, αλλά και αργότερα, όταν το υποσυνείδητο ήταν ανοιχτό, δεκτικό χωρίς κανένα φίλτρο. 

Αυτές τις μέρες το εσωτερικό σου παιδί πολύ πιθανόν να βγάζει στην επιφάνεια το τραύμα που δεν έχει επιλυθεί. Ίσως το βιώνεις σαν κατάθλιψη, σαν κρίσεις πανικού, σαν εμμονικές σκέψεις που βγάζουν στην επιφάνεια τον προγραμματισμό σου, μοτίβα που ένιωθες από παιδί και τα αναπαράγεις με αυτές τις σκέψεις. Ίσως πάλι να το νιώθεις σαν έντονη ανασφάλεια ή έντονο θυμό. Τα μαθήματα θαυμάτων λένε πως “δεν είσαι φοβισμένος γι΄ αυτό που πιστεύεις” κι αυτό προσωπικά το βίωσα πολλές φορές όσο δεν είχα κάνει τη δουλειά της θεραπείας του εσωτερικού μου παιδιού. Δεν νιώθεις, δηλαδή, τα συναισθήματα αυτά λόγω του τωρινού ερεθίσματος αλλά το ερέθισμα αυτό είναι η αιτία να ενεργοποιηθεί το μέσα σου τραύμα. Αυτά είναι καλά νέα γιατί συνειδητοποιώντας το, έχεις κάνει τη μισή δουλειά, αφού φέρνεις το υποσυνείδητο στο συνειδητό κι έτσι αυτό χάνει τη δύναμή του.

Η θεραπεία του εσωτερικού παιδιού ήταν για μένα μια πολύ επίπονη διαδικασία (βέβαια δεν το βιώνουμε όλοι το ίδιο, οπότε μην τρομάζεις) η οποία όμως μεταμόρφωσε κυριολεκτικά τη ζωή μου. Από τη στιγμή που θεράπευσα τις πληγές του εσωτερικού μου παιδιού τότε μόνο κατάφερα να βρω την αξία μου, την ασφάλειά μου, τον αυθεντικό μου εαυτό και την αυθεντική μου δύναμη. Η αυθεντική δύναμη δεν έχει να κάνει με το Εγώ, είναι μια δύναμη που πηγάζει από την αλήθεια μέσα σου, τον Ανώτερο Εαυτό σου. Γεννήθηκες με αυτή τη δύναμη και περιμένει απλά να την αξιοποιήσεις. Ξεκινώντας, λοιπόν, τη θεραπεία της μικρής μέσα μου συνειδητοποίησα το τραύμα που κουβαλούσε, την αμφιβολία και την ενοχή που είχε μέσα της, την αίσθηση του κινδύνου και της απειλής σαν μια μόνιμη κατάσταση στο μυαλό και στο σώμα της.  Αυτό ήταν και το πονόσωμά μου, όπως το ονομάζει ο Έκχαρτ Τόλε, δηλαδή η ενεργειακή κατάσταση στην οποία είχα συνηθίζει να ζω από παιδί. Η αίσθηση της ενοχή, του κινδύνου και της τιμωρίας. Αυτό το μοτίβο έτεινε να αναπαράγει το Εγώ μου, δηλαδή το μυαλό μου. Έκρινα πάντα πολύ αυστηρά τις επιλογές μου και κουβαλούσα μόνιμα την αίσθηση ενός αόριστου κινδύνου! Η θεραπεία του παιδιού ξεκινάει όταν συγχωρέσεις όσους έλαβαν μέρος στο να νιώσεις όσα ένιωσες αλλά κυρίως όταν συγχωρέσεις τον εαυτό σου. Άλλωστε, τα περισσότερα από όσα πίστεψες δεν ήταν αλήθεια, ήταν λανθασμένα συμπεράσματα που έβγαλες σαν παιδί. Το ότι, δηλαδή, η μητέρα σου δεν σου αφιέρωσε όσο χρόνο και φροντίδα θα ήθελες, επειδή δούλευε πολλές ώρες ή είχε πολλές υποχρεώσεις, δε σημαίνει αυτόματα πως δε σε αγάπησε ή δεν άξιζες την αγάπη και την φροντίδα της. Είναι, ωστόσο, μια ψευδαίσθηση που πρέπει να επιλύσεις για να προχωρήσεις στη ζωή σου.

Μερικές ενδείξεις στο ότι χρειάζεται να κάνεις δουλειά με το παιδί μέσα σου είναι το ότι:

Συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους ή τον κρίνεις πολύ αυστηρά

Θεωρείς ότι δεν αξίζεις, δεν είσαι αρκετά καλός/ή, αρκετά έξυπνος/η, αρκετά όμορφος/η

Continue reading
Share:
Άρθρα

Όταν το Εγώ συνομιλεί με τον Ανώτερο Εαυτό σου

6 Απριλίου, 2020 by Demi
ladybeetle

Αυτές τις μέρες το Εγώ βγαίνει μπροστά. Η αίσθηση του φόβου, της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας το τρέφουν, το αναζωπυρώνουν, το σπρώχνουν να βγει στην επιφάνεια. Το μυαλό αρχίζει να φέρνει σκέψεις που ΔΕΝ είναι αλήθεια. Βγες από αυτό! Δεν είσαι οι σκέψεις σου! Είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι σου. Αντί να πεις “Είμαι φοβισμένος/η”, διάλεξε να πεις “Ένα κομμάτι μου νιώθει φόβο”. Τότε βγαίνεις έξω από το συναίσθημα αυτό, παίρνεις πίσω τη δύναμή σου και το παρατηρείς σαν ο ανώτερος νους, η ανώτερη συνείδηση που είσαι.
Παρακάτω είναι μερικά παραδείγματα διαλόγων ανάμεσα στο Εγώ και τον Ανώτερο Εαυτό, τον αληθινό εαυτό, τη ψυχή σου ή όπως αλλιώς θες να το πεις.


Εγώ: Επέλεξα λάθος
Ανώτερος εαυτός: Επέλεξες αυτό που χρειαζόσουν να μάθεις

Continue reading
Share:
Άρθρα

Πώς να αντιμετωπίσεις το άγχος που σου προκαλεί η κατάσταση με τον κορονοϊό.

2 Απριλίου, 2020 by Demi
Πώς να αντιμετωπίσεις το άγχος που σου προκαλεί η κατάσταση με τον κορονοϊό.

Α) Παρατήρησε τις σκέψεις σου.

  • Αποδέξου την αρνητική σκέψη και το συναίσθημα που σου προκαλεί.
  • Άστο για λίγο να συνυπάρξει μαζί σου. Μην το πολεμάς.
  • Συγχώρεσέ το. Συγχώρεσε την αρχική σου σκέψη. Δεν είσαι αυτή! Άσε την να φύγει.
  • Διάλεξε ένα άλλο συναίσθημα. Την ηρεμία, την ασφάλεια, την εμπιστοσύνη. Νιώσε το στην καρδιά σου. Όλα είναι καλά!

Β) Χρησιμοποίησε την αναπνοή σου για να χαλαρώσεις.

Πάρε βαθιές εισπνοές, γέμισε την κοιλιά σου με αέρα, βαθιές εκπνοές μέχρι όλος ο αέρας να βγει από την κοιλιά και τα πνευμόνια σου. Κάνε το ξανά και ξανά τουλάχιστον για 10 φορές. Νιώσε κάθε μέρος του σώματός σου να χαλαρώνει, όλο και πιο πολύ…Κάνε αυτή την πρακτική κάθε πρωί και κατά τη διάρκεια της ημέρας, με κλειστά μάτια, και σε μια άνετη θέση μακριά από φασαρία ή οτιδήποτε μπορεί να σε βγάλει έξω από την πρακτική σου.

Γ) Κάνε διαλογισμό.

 Αν δεν έχει διαλογιστεί ποτέ, αρκεί η απλή παρακολούθηση της αναπνοής σου. Κάθισε κάπου αναπαυτικά, σε θέση οκλαδόν, με την σπονδυλική στήλη ευθεία και τα χέρια χαλαρά να ακουμπάνε στα γόνατα, με τις παλάμες να κοιτάνε προς τα πάνω. Βάλε χαλαρωτική μουσική, χαλάρωσε με λίγες βαθιές αναπνοές το σώμα κι άρχισε να παρατηρείς την αναπνοή σου. Θα δεις πως οι σκέψεις θα έρχονται, για το αν έχεις βγάλει το πλυντήριο μέχρι οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκαρφιστεί το  μυαλό. Παρατήρησέ τες κι άφησέ τες να φύγουν. Μείνε στο εδώ και τώρα. Μείνε στην αναπνοή σου.

Continue reading
Share:
Άρθρα

Πως να αντιμετωπίσω τους αρνητικούς ή δύσκολους ανθρώπους γύρω μου

29 Μαρτίου, 2020 by Demi
αρνητικοί άνθρωποι - αντιμετώπιση

Αρνητικοί άνθρωποι. Άνθρωποι που θα σε κρίνουν αυστηρά, άδικα, άνθρωποι που θα σε απορρίψουν, που θα σε υποτιμήσουν, που θα εκφράσουν με άσχημο τρόπο πάνω σου τη δυσαρέσκειά τους, τον θυμό τους …τον φόβο τους. Γιατί όλα τα άλλα συναισθήματα, αρνητικά στην προκειμένη περίπτωση, είναι δευτερογενή, ενώ πρωτογενές είναι μόνο ο φόβος. Πώς αντιμετωπίζεις τους αρνητικούς ανθρώπους, λοιπόν, και γιατί τους ελκύουμε στη ζωή μας;

Αρχικά, συνειδητοποίησε πως τίποτα απ’ όσα ζεις δεν γίνεται τυχαία. Ζούμε σε ένα σοφό σύμπαν αγάπης που φέρνει στον δρόμο σου με απίστευτη ακρίβεια ό,τι χρειάζεσαι για να εξελιχθείς. Ναι! Ακριβώς αυτό! Δεν πρόκειται για κάποια περίεργη, υπεραισιόδοξη θεωρία, αλλά για τους νόμους του σύμπαντος που πια έχουν μελετηθεί κι αποδειχθεί με πολλά και διαφορετικά πειράματα από την σύγχρονη επιστήμη. Ένας από αυτούς τους νόμους ο νόμος της έλξης. Ελκύω στη ζωή μου ό,τι χρειάζεται να μάθω. Δες, λοιπόν, αυτόν τον άνθρωπο ή αυτή την κατάσταση σαν μια ευλογία, σαν ένα πολύτιμο μάθημα που έχεις να πάρεις ώστε να εξελιχθείς! Και τότε, συμβαίνει αυτό το μαγικό. Ανακουφίζεσαι από το βάρος! Σκέφτεσαι, τι ωραία που μέσα από αυτό το γεγονός εγώ μαθαίνω να με αγαπώ, να θέτω όρια, να επικοινωνώ τις ανάγκες μου, να αναγνωρίζω ότι η αξία, η ασφάλεια και η ελευθερία μου είναι πράγματα δεδομένα και όχι εξαρτώμενα από εξωτερικές συνθήκες! Ουάο!!!! Ευχαριστώ αυτόν τον άνθρωπο, αυτό το γεγονός. Ευχαριστώ το Σύμπαν, τον Θεό, τους πνευματικούς μου οδηγούς, τους αγγέλους μου!

Μάθε, επίσης, κι αυτό! Οποιοσδήποτε είναι θυμωμένος και σου μιλάει επιθετικά, υποτιμητικά, με ύφος και λέξεις αυστηρές κι απόλυτες, αδικώντας σε και μειώνοντάς σε, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι βαθιά ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ. Κανένας ισορροπημένος άνθρωπος που βρίσκεται στην αγάπη δεν θα συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο. Ό,τι και να λέει, λοιπόν, εσύ κοίτα κι άκουγε έναν πληγωμένο άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια κι αγάπη! Είναι βαθιά δυστυχισμένος! Συγχώρεσε τα λόγια του και θυμήσου πως η αξία σου είναι δεδομένη. Ευχαρίστησέ τον για την θαυμάσια ευκαιρία που σου δίνει για αυτογνωσία και αυτοεξέλιξη. Με αυτόν τον τρόπο ο άλλος παύει να ορίζει τα συναισθήματα που νιώθεις κι εσύ είσαι ένας ελεύθερος, ισορροπημένος άνθρωπος που λειτουργείς μέσα από την αγάπη, την αποδοχή και την συγχώρεση!

Share:
Page 1 of 212»

About Me


Γεια σου! Σε αυτό το blog θέλω να μοιραστώ μαζί σου γνώσεις, εργαλεία και τεχνικές που βοήθησαν στη δική μου αφύπνιση και στο να μετουσιώσω το δικό μου τραύμα σε αγάπη, ηρεμία και φως!
Εύχομαι και το δικό σου μονοπάτι να είναι γεμάτο θαύματα γιατί το αξίζεις!

Καλή πλοήγηση!
Δήμητρα

Video Sessions

Πλήρης αναπνοή κι αναπνοή σε θέση μισής λαμπάδας

Instagram

Στο Γυναίκες που τρέχουν με Στο Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους, η Clarissa Pinkola Estés μάς συστήνει τη La Loba, μια μυστηριώδη γυναίκα που περιπλανιέται στην έρημο αναζητώντας οστά λύκων.

Τα μαζεύει ένα ένα.
Τα τοποθετεί στη θέση τους.
Και όταν ο σκελετός γίνει ξανά ολόκληρος, αρχίζει να τραγουδά.

Κάτω από το τραγούδι της, τα οστά αποκτούν σάρκα, ανάσα, ζωή. Και ο λύκος σηκώνεται και τρέχει ξανά ελεύθερος προς τον ορίζοντα.

Πάντα με συγκινούσε αυτή η εικόνα.

Γιατί ίσως υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας που κι εμείς χρειάζεται να γίνουμε λίγο σαν τη La Loba.

Να επιστρέψουμε στην έρημο και να ψάξουμε όσα αφήσαμε πίσω μας.

Ένα όνειρο που εγκαταλείψαμε.
Μια επιθυμία που κάποτε φοβηθήκαμε.
Τη δημιουργικότητά μας.
Τη φωνή μας.
Το ένστικτό μας.
Εκείνη την άγρια, ζωντανή πλευρά μας που μάθαμε να μικραίνουμε για να χωρέσουμε εκεί όπου βρεθήκαμε.

Και να τα μαζέψουμε.

Ένα ένα.

Όχι για να επιστρέψουμε σε εκείνη που ήμασταν κάποτε.

Αλλά για να θυμηθούμε τι μέσα μας παρέμεινε αληθινό κάτω από όλα όσα χρειάστηκε να γίνουμε.

Ίσως αυτό να είναι το δικό μας τραγούδι πάνω από τα οστά:

να δίνουμε ξανά ζωή σε όσα μέσα μας περιμένουν ακόμη να ζήσουν.

Και κάποια στιγμή, να αρχίσουμε πάλι να τρέχουμε. 🙏⭐
Πολλές φορές κοιτάζουμε πίσω και κατηγορούμε τον άνθρωπο που ήμασταν.

Για τις σχέσεις στις οποίες μείναμε ενώ χάναμε τον εαυτό μας.
Για τις δουλειές που επιλέξαμε αφήνοντας πίσω όνειρα και ταλέντα.
Για τις φιλίες που δεν μας άξιζαν.
Για τα «ναι» που είπαμε ενώ μέσα μας θέλαμε να πούμε «όχι».

Μόνο που κρίνουμε τον τότε εαυτό μας με όσα γνωρίζουμε σήμερα.

Εκείνος ο εαυτός ίσως δεν είχε ακόμη τη γνώση, τα εργαλεία ή την ασφάλεια που έχουμε τώρα. Ίσως είχε μάθει πρώτα να επιβιώνει και πολύ αργότερα να επιλέγει.

Δεν φταίγαμε για τις ανάγκες που κάποτε δεν καλύφθηκαν. Ούτε για τους μηχανισμούς που δημιουργήσαμε για να αντέξουμε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη της ζωής μας σήμερα.

Σημαίνει ότι σταματάμε να χρησιμοποιούμε τη σημερινή μας επίγνωση ως όπλο απέναντι στον χθεσινό μας εαυτό.

Δεν χρειάζεται πια να τιμωρώ
τον τότε εαυτό μου
για τον δρόμο μέσα από τον οποίο
έφτασα εδώ.

Τώρα ξέρω περισσότερα.
Τώρα μπορώ να επιλέξω διαφορετικά.

#innerchild #traumatherapy #eft #psychology
Ίσως ήρθε η στιγμή να συστηθώ ξανά, όχι μόνο μέσα από έναν τίτλο, αλλά μέσα από τη διαδρομή που με έφερε μέχρι εδώ.

Για περίπου δώδεκα χρόνια υπήρξα εκπαιδευτικός. Εκείνο, όμως, που με ενδιέφερε πάντα βαθύτερα ήταν ο άνθρωπος: όσα τον διαμορφώνουν, τα μοτίβα που επαναλαμβάνει και ο δρόμος μέσα από τον οποίο μπορεί να συναντήσει ξανά τον εαυτό του.

Η δική μου δύσκολη αφετηρία με οδήγησε από νωρίς στην αναζήτηση. Τα τελευταία δέκα χρόνια μελετώ και εκπαιδεύομαι γύρω από το ψυχικό τραύμα, τον διαλογισμό, την ενσυνειδητότητα και πρακτικές αυτορρύθμισης. Πιστοποιήθηκα στο NLP και στο Clinical EFT, γνωρίζοντας πως η εκπαίδευση σε αυτό το πεδίο δεν ολοκληρώνεται ποτέ.

Τα τελευταία έξι χρόνια εργάζομαι ως trauma-informed coach και σύμβουλος αυτογνωσίας. Πέρα, όμως, από τους τίτλους, νιώθω κυρίως συνοδοιπόρος ανθρώπων που επιθυμούν να κατανοήσουν την ιστορία τους χωρίς να παραμείνουν φυλακισμένοι μέσα σε αυτή.

Δεν γνωρίζω αυτή τη διαδρομή μόνο μέσα από βιβλία. Την έχω περπατήσει και εξακολουθώ να την περπατώ.

Δεν είναι εύκολη. Είναι, όμως, εφικτή.
Και την αξίζουμε όλοι.

Γιατί τίποτα δεν μένει πραγματικά ακίνητο.
Τα πάντα ρει.

Είμαι εδώ ο, τι χρειαστείς 🌷 

Δήμητρα
Εδώ και δέκα χρόνια περπατώ Εδώ και δέκα χρόνια περπατώ τη διαδρομή της θεραπείας του σύνθετου τραύματος.

Μια διαδρομή δύσκολη. Άλλοτε σκοτεινή κι άλλοτε φωτεινή.
Με δάκρυα, με πόνο, με φόβο, αλλά και με βαθιά εξέλιξη.

Κοιτάζοντας πίσω, βλέπω πόσο πολύ άλλαξα μέσα σε αυτά τα χρόνια. Πόσο άνοιξε η καρδιά μου. Πόσο μεγάλωσε μέσα μου η αγάπη, η πίστη, η ευγνωμοσύνη. Πόσο, λίγο λίγο, άρχισα να συνδέομαι ξανά με το εσωτερικό μου φως και με την αυθεντικότητά μου.

Για μένα, αυτό το ταξίδι μοιάζει τελικά με μια επιστροφή.

Μια επιστροφή σε εκείνη που ήμουν πριν μάθω ότι έπρεπε να εγκαταλείπω κομμάτια του εαυτού μου για να είμαι ασφαλής, να ανήκω, να αγαπιέμαι.

Μια επιστροφή στον αυθεντικό μου εαυτό.

Και θα είμαι πάντα ευγνώμων για αυτή τη διαδρομή.

Ευγνώμων και για όλους τους θεραπευτές και τους δασκάλους που συνάντησα όλα αυτά τα χρόνια. Για εκείνους που μου έδωσαν γνώση και εργαλεία, που μου κράτησαν το χέρι στις δύσκολες στιγμές και που μου θύμιζαν ποια είμαι όταν εγώ το ξεχνούσα. Όταν έχανα τον δρόμο μου. Όταν έχανα την πίστη μου. Όταν έχανα το κουράγιο μου.
Κανένας θεραπευτής δεν έρχεται στον δρόμο μας τυχαία. Οι ψυχές μας κάποτε είχαν κάνει αυτή την ιερή συμφωνία. Οι ψυχές μας γνωρίζονται. 

Χρειάστηκε, λοιπόν, γενναιότητα. Δύναμη. Υπομονή. Επιμονή. Εργασία. Ατελείωτες ώρες εσωτερικής δουλειάς.

Και σήμερα, ίσως ένα από τα πιο συγκινητικά κομμάτια αυτής της διαδρομής είναι ότι μπορώ πια να γίνομαι κι εγώ συνοδοιπόρος.

Να στέκομαι δίπλα σε ανθρώπους που νιώθουν κι εκείνοι το κάλεσμα να θεραπεύσουν και να υπερβούν το τραύμα τους. Να επιστρέψουν στον εαυτό τους. Να ανακαλύψουν ποιοι είναι κάτω από όλα όσα χρειάστηκε κάποτε να γίνουν για να επιβιώσουν.

Και από εκεί, να μπορέσουν να προχωρήσουν προς τη ζωή που πραγματικά τους ανήκει και να υπηρετήσουν τον σκοπό της ψυχής τους, όποιος κι αν είναι αυτός.

Αν κάτι γνωρίζω πια βαθιά, είναι πως αυτή η διαδρομή δεν είναι γραμμική. Δεν είναι εύκολη. Και δεν είναι πάντα όμορφη.

Αλλά μπορεί να σε οδηγήσει πίσω σε εσένα. 🪷

Είμαι εδώ. Σε βλέπω. Σε αγκαλιάζω. 🙏❤️ 

#traumahealing #eft #mindfulness #meditation
«Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία».

Χρόνια κουβαλάω αυτή τη φράση μαζί μου. Μια φράση για όλα εκείνα που μοιάζουν αδύνατα, μέχρι κάποιος να τολμήσει να τα πλησιάσει.

Να μη στέκεσαι πάντα στην ακτή, μετρώντας κινδύνους και πιθανότητες. Να μπαίνεις κάποτε μέσα στη θάλασσα. Να πηγαίνεις προς αυτό που σε φοβίζει, προς αυτό που σε ξεπερνά, προς εκείνο που η λογική σου ψιθυρίζει πως δεν γίνεται.

Γιατί τα μεγάλα όνειρα έχουν κάτι από θάλασσα. Δεν υπόσχονται στεριά. Δεν σου δίνουν βεβαιότητες. Σου ζητούν μονάχα να εμπιστευτείς πως μπορείς να κολυμπήσεις λίγο πιο μακριά απ’ όσο πίστευες.

Και ίσως αυτό να θέλω να σου μάθω περισσότερο απ’ όλα είναι να μη φτιάξεις μια ζωή μόνο από όσα είναι εφικτά.

Να κυνηγάς και το απίθανο.
Να κοιτάζεις το αδύνατο κατάματα.
Κι όταν κάποτε βρεθεί μπροστά σου ένας καρχαρίας, εκεί που όλοι θα βλέπουν φόβο, εσύ να ψάχνεις το φτερό του.

Και να χορεύεις. 🪷 

#innerstrengh #myboy #youcaneverything #youhavethepower
Κάποτε πίστευα πως η θεραπε Κάποτε πίστευα πως η θεραπεία είναι ένας προορισμός.

Σήμερα ξέρω πως είναι μια επιστροφή.

Μια ήσυχη επιστροφή στο παιδί που κάποτε υπήρξες.
Σε εκείνο το κομμάτι σου που δεν έπαψε ποτέ να περιμένει.
Όχι για να το διορθώσεις.
Αλλά για να το δεις.
Να το αγαπήσεις.
Να του πεις επιτέλους:
"Είμαι εδώ."

Αυτόν τον δρόμο δεν τον γνώρισα μόνο μέσα από τα βιβλία.

Τον περπάτησα.
Με φόβο.
Με δάκρυα.
Με αμφιβολία.
Με πίστη.
Και με την απόφαση, κάθε φορά, να μη φύγω ξανά από τον εαυτό μου.

Ίσως γι' αυτό, όταν ένας άνθρωπος κάθεται απέναντί μου, δεν βλέπω μόνο τον πόνο του.

Βλέπω το φως που προσπαθεί να θυμηθεί τον δρόμο προς το σπίτι.

Τα τελευταία έξι χρόνια είχα την τιμή να περπατήσω δίπλα σε εκατοντάδες ανθρώπους.

Και κάθε ιστορία που άγγιξε την καρδιά μου μού υπενθύμισε ότι η θεραπεία δεν είναι να γίνουμε κάποιος άλλος.

Είναι να θυμηθούμε ποιοι ήμασταν πριν ο πόνος μάς κάνει να ξεχάσουμε.

Αν διαβάζοντας αυτές τις λέξεις ένιωσες κάτι να κινείται μέσα σου...
ίσως δεν είναι τυχαίο.

Ίσως η ψυχή σου να θυμήθηκε ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψει στο σπίτι.

Κι αν θελήσεις έναν άνθρωπο να περπατήσει μαζί σου αυτόν τον δρόμο, θα είναι βαθιά τιμή μου να είμαι δίπλα σου. 🫂💜

#traumahealing #innerchild #healingjourney #eft
Όσο εργαζόμουν σαν εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση το βλέμμα μου ήταν πάντα στραμμένο σε αυτά τα ήσυχα, υπερβολικά "καλά" κι "εύκολα" κορίτσια κι αγόρια. Σε αυτά που ήταν σε όλα τους τέλεια μα με έναν αθόρυβο τρόπο λες και υπήρχαν ανάμεσά μας με μια ακραία διακριτικότητα. Το βλέμμα τους, ωστόσο, πρόδιδε τη θλίψη πίσω από τα όσα τους φορέθηκαν για να επιβιώσουν.

Γιατί τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να μη ζητούν, να μη διαφωνούν, να μην κλαίνε και να διαβάζουν συνεχώς τις διαθέσεις των άλλων. Όχι επειδή δεν έχουν ανάγκες, αλλά επειδή κάποτε ένιωσαν πως η αορατότητα ήταν ο ασφαλέστερος τρόπος για να παραμείνουν συνδεδεμένα.

Αυτό το ποστ δεν γράφτηκε για να ενοχοποιήσει τους γονείς. Κανένας γονιός δεν είναι τέλειος και καμία σχέση δεν μένει χωρίς ρήξεις. Αυτό που θεραπεύει είναι η επιστροφή: να ακούμε, να αναγνωρίζουμε, να ζητάμε συγγνώμη και να επανορθώνουμε.

Το παιδί δεν χρειάζεται να εξαφανίζεται για να είναι αγαπητό. Χρειάζεται να γνωρίζει πως η φωνή, οι ανάγκες και τα συναισθήματά του έχουν χώρο ακόμη κι όταν υπάρχουν όρια.

#innerchild #traumatherapy #healing #parenthood
Ξεκίνησα να γράφω αόριστα γ Ξεκίνησα να γράφω αόριστα για μια γυναίκα.

Για ένα πληγωμένο κορίτσι που μεγάλωσε μέσα στον φόβο, αλλά κράτησε ζωντανή μέσα του την πίστη πως κάποτε θα τα καταφέρει.

Όσο όμως προχωρούσαν οι λέξεις, η διαδρομή της άρχισε να μου φαίνεται παράξενα γνώριμη.

Γιατί κάπως έτσι ήταν και η δική μου διαδρομή.

Δεν γράφω αυτό για να εξιδανικεύσω το τραύμα. Δεν πιστεύω πως έπρεπε να πληγωθώ για να βρω τον σκοπό μου.

Κι όμως, υπήρξε μια βαθιά καταλυτική στιγμή: όταν κατάλαβα πως το τραύμα μου δεν με είχε οδηγήσει μόνο στον πόνο. Με είχε οδηγήσει βαθύτερα στον εαυτό μου. Στη συμπόνια, στην πνευματικότητα, στη θεραπεία και τελικά στον προορισμό της ψυχής μου.

Μαθαίνοντας να συναντώ τις δικές μου πληγές χωρίς να τις εγκαταλείπω, έμαθα να στέκομαι με ανοιχτή καρδιά δίπλα στις πληγές των άλλων.

Μαθαίνοντας να συμπονώ εμένα, μπόρεσα να συμπονώ βαθύτερα και τον άνθρωπο απέναντί μου.

Το τραύμα μου δεν έγινε η ταυτότητά μου. Έγινε ένα πέρασμα που με οδήγησε στον σκοπό που σήμερα υπηρετώ: να γίνομαι συνοδοιπόρος στο μονοπάτι των υπέροχων ανθρώπων που συναντώ ως θεραπεύτρια.

Ίσως, τελικά, αυτή η γυναίκα να μην ήταν ποτέ μια άγνωστη γυναίκα.

Ίσως να ήμουν εγώ.

Δεν είμαι μόνο αυτό που επέζησε.

Είμαι κι αυτό που μέσα από τη διαδρομή γεννήθηκε.

#healing #journey #traumatherapy #grateful
Μερικές φορές, όσο εμείς προχωράμε προς τη ζωή, κάποια εσωτερικά μας κομμάτια αγριεύουν. Φοβούνται, κλαίνε, μας κρίνουν και προσπαθούν να μας τραβήξουν πίσω.

Όχι επειδή θέλουν να μας καταστρέψουν, αλλά επειδή έχουν μείνει σε έναν παλιό χρόνο και βιώνουν την εξέλιξή μας σαν εγκατάλειψη.

Η θεραπεία δεν είναι να τα πολεμήσουμε ούτε να τα αφήσουμε πίσω. Είναι να στραφούμε προς αυτά και να τους πούμε:

«Δεν σας εγκαταλείπω. Θα προχωρήσουμε μαζί.»

Ίσως το αόρατο σκοινί που σε κρατά δεν σου ζητά να επιστρέψεις στο παρελθόν. Ίσως σου δείχνει ποιο κομμάτι σου περιμένει ακόμη να το πάρεις από το χέρι.

Αν νιώθεις κι εσύ πως ένα αόρατο σκοινί σε κρατά πίσω και χρειάζεσαι στήριξη για να καταλάβεις ποια κομμάτια σου ζητούν να ακουστούν, είμαι εδώ για να σε συνοδεύσω με ασφάλεια και συμπόνια. 🫂💜

#traumahealing #innerchild #ifs #eft #traumatherapy
Πολλές φορές, όταν μιλάμε για την πατριαρχία, το μυαλό μας πηγαίνει στους άνδρες.

Όμως η πιο ύπουλη μορφή της είναι εκείνη που έχει εσωτερικευτεί. Εκείνη που περνά από γενιά σε γενιά και βρίσκει χώρο να ζήσει ακόμη και μέσα στις ίδιες τις γυναίκες.

Τη βλέπουμε όταν μια γυναίκα κρίνει μια άλλη. Όταν τη συγκρίνει, τη μειώνει, τη ζηλεύει ή τη φοβάται. Τη βλέπουμε και στη σχέση μητέρας–κόρης, όταν η αγάπη μπερδεύεται με τον έλεγχο, όταν η προστασία γίνεται ενοχή και η σύνδεση μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να κατηγορήσω τις μητέρες. Οι περισσότερες έδωσαν ό,τι είχαν. Όμως έδωσαν και ό,τι κληρονόμησαν.

Η θεραπεία δεν ξεκινά όταν βρούμε τον «ένοχο».

Ξεκινά όταν αναγνωρίσουμε ποιες φωνές μέσα μας είναι πραγματικά δικές μας και ποιες αποτελούν κληρονομιά ενός συστήματος που έμαθε στις γυναίκες να μικραίνουν, να απολογούνται και να νιώθουν ενοχές επειδή έγιναν ο εαυτός τους.

Ίσως η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης σήμερα να είναι αυτή:

Να σταματήσουμε να φοβόμαστε η μία το φως της άλλης.

Να πάψουμε να μεγαλώνουμε τις κόρες μας με φόβο και να αρχίσουμε να τις μεγαλώνουμε με ελευθερία.

Γιατί όταν θεραπεύεται μία γυναίκα, δεν αλλάζει μόνο η δική της ζωή.

Αλλάζει η ιστορία ολόκληρης της γενιάς που ακολουθεί.

#patriarchy #women #generationaltrauma #traumatherapy #healing feminine
Κάποιες γυναίκες μεγάλωσαν Κάποιες γυναίκες μεγάλωσαν μαθαίνοντας να μικραίνουν.

Να μην μιλούν πολύ δυνατά.
Να μην ζητούν πολλά.
Να μην ξεχωρίζουν.
Να μην ενοχλούν.
Να μην καταλαμβάνουν πολύ χώρο.

Όχι γιατί δεν είχαν όνειρα, επιθυμίες ή δύναμη.

Αλλά γιατί κάποτε αυτός ήταν ο τρόπος να ανήκεις. Να είσαι ασφαλής. Να επιβιώνεις.

Και έτσι, από γενιά σε γενιά, πέρασαν αόρατα μηνύματα μέσα από βλέμματα, σιωπές, φόβους και ιστορίες που ποτέ δεν ειπώθηκαν ολόκληρες.

Μέσα σε πολλές από εμάς ζει ακόμη αυτή η φωνή.

Η φωνή της γιαγιάς.
Της μητέρας.
Των γυναικών που προηγήθηκαν.

Μια φωνή που ψιθυρίζει:
«Πρόσεχε.»
«Μίκρυνε.»
«Μη μιλάς.»
«Σώπα.»

Κι όμως, ίσως η δική μας γενιά να μην ήρθε για να συνεχίσει αυτό το μοτίβο.

Ίσως ήρθε για να το δει.
Να το κατανοήσει.
Να το τιμήσει.

Και ύστερα, με αγάπη, να επιλέξει κάτι διαφορετικό.

Να καταλάβει πως μπορεί να είναι ασφαλής χωρίς να μικραίνει.

Να υπάρχει χωρίς να απολογείται.

Να λάμπει χωρίς ενοχή.

✨ Πόσα από αυτά τα μηνύματα αναγνωρίζεις μέσα στη δική σου ιστορία;

#traumahealing #women #generationaltrauma #femaleenergyhealing
Για πολλά χρόνια πίστευα πω Για πολλά χρόνια πίστευα πως η θεραπεία είναι μόνο η ανακούφιση από τον πόνο.

Να φύγει το άγχος.
Να σταματήσουν οι φόβοι.
Να ησυχάσουν οι σκέψεις.

Στην πορεία ανακάλυψα κάτι βαθύτερο.

Η θεραπεία από το τραύμα είναι και πένθος.

Πένθος για όσα συνέβησαν.
Αλλά και για όσα δεν συνέβησαν ποτέ.

Για τις ανάγκες που έμειναν ανεκπλήρωτες.
Για τις στιγμές που χάθηκαν.
Για το παιδί που αναγκάστηκε να μεγαλώσει γρήγορα.
Για τον άνθρωπο που ίσως θα είχαμε γίνει αν δεν κουβαλούσαμε τόσο φόβο, τόση ενοχή ή τόση μοναξιά.

Και όσο δύσκολο κι αν είναι, έχω διαπιστώσει τόσο στη δική μου θεραπευτική διαδρομή όσο και δίπλα στους ανθρώπους που συνοδεύω, πως το πένθος δεν μας κρατά πίσω.

Αντίθετα, μας βοηθά να αφήσουμε πίσω την ανάγκη να αλλάξουμε το παρελθόν και να στραφούμε με περισσότερη αλήθεια προς το παρόν.

Ίσως η θεραπεία να μην είναι μόνο η στιγμή που ο πόνος φεύγει.

Ίσως να είναι και η στιγμή που του επιτρέπουμε να υπάρξει, ώστε τελικά να μπορέσει να μεταμορφωθεί.

Ποιο κομμάτι αυτού του πένθους αγγίζει περισσότερο τη δική σου διαδρομή;

#traumahealing #nervoussystem #innerchild
Πολλές φορές, ως θεραπεύτρι Πολλές φορές, ως θεραπεύτρια, έχω έρθει αντιμέτωπη με αυτό το κομμάτι μέσα στα εσωτερικά συστήματα των θεραπευόμενών μου.

Ένα κομμάτι που δεν μπλοκάρει μόνο τη χαρά, αλλά συχνά και την εξέλιξη, την αφθονία, την επιτυχία, την ξεκούραση, την αγάπη και καθετί όμορφο που προσπαθεί να ανθίσει στη ζωή ενός ανθρώπου.

Στην επιφάνεια μοιάζει να σαμποτάρει.
Μοιάζει να τραβά το χειρόφρενο τη στιγμή που κάποιος πάει να προχωρήσει.
Μοιάζει να ψιθυρίζει:
«Μην ενθουσιάζεσαι.»
«Μην αφεθείς.»
«Μην πιστέψεις ότι τα πράγματα θα πάνε καλά.»

Κι όμως, όταν το γνωρίσουμε βαθύτερα, συνήθως ανακαλύπτουμε ότι δεν είναι εχθρός.

Είναι ένας φύλακας.

Ένα κομμάτι που γεννήθηκε σε περιόδους όπου η χαρά ακολουθούνταν από πόνο, η ηρεμία από ανατροπή, η εμπιστοσύνη από απογοήτευση.

Κάποτε χρειάστηκε να πιστέψει ότι η επιφυλακή είναι πιο ασφαλής από τη χαρά.
Ότι αν περιμένει το χειρότερο, ίσως καταφέρει να προστατεύσει το σύστημα από μια νέα πληγή.

Η θεραπεία δεν έρχεται όταν προσπαθούμε να το ξεφορτωθούμε.

Έρχεται όταν το πλησιάζουμε με περιέργεια, σεβασμό και κατανόηση.
Όταν αναγνωρίζουμε πόσο σκληρά εργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια για να μας προστατεύσει.
Και όταν, σιγά σιγά, το βοηθάμε να εμπιστευτεί ότι το παρόν δεν είναι το παρελθόν.

Τότε ο φύλακας μπορεί να χαλαρώσει.

Και η χαρά, η αγάπη, η δημιουργία και η εξέλιξη μπορούν να βρουν ξανά χώρο να ανθίσουν.

Αλήθεια, εσύ έχεις ένα τέτοιο προστατευτικό κομμάτι;

#innerchild #traumahealing #protectors #parts
Σαν θεραπεύτρια, ασχολούμαι κυρίως με τη θεραπεία του εσωτερικού παιδιού και του τραύματος. Ένα από τα σημαντικότερα βήματα σε αυτή τη διαδρομή είναι να γνωρίσει ο άνθρωπος το εσωτερικό του σύστημα και τα διάφορα κομμάτια που το αποτελούν.

Ιδιαίτερο ρόλο παίζουν οι προστάτες. Κομμάτια που δημιουργήθηκαν κάποτε για να μας προστατεύσουν από τον φόβο, την απόρριψη, τη ντροπή ή τον συναισθηματικό πόνο. Ο υπερεπαγρύπνος προστάτης, ο ελεγκτής, ο εσωτερικός κριτής, ο people pleaser, τα αποφευκτικά μας κομμάτια και ο πυροσβέστης δεν είναι οι εχθροί μας. Είναι παλιοί φύλακες που συνεχίζουν να κάνουν τη δουλειά τους, ακόμη κι όταν δεν τη χρειαζόμαστε πια.

Η θεραπεία δεν στοχεύει να τους διώξει, αλλά να τους κατανοήσει. Μέσα από το EFT, τον διαλογισμό, την ενσυνειδητότητα και την επαφή με αυτά τα κομμάτια, μαθαίνουμε να ακούμε την ιστορία τους και να θεραπεύουμε τις πληγές που προσπαθούν να προστατεύσουν.

Παράλληλα, καλλιεργούμε τη σχέση με τον Σοφό Εαυτό: το κομμάτι μέσα μας που χαρακτηρίζεται από ηρεμία, σοφία, συμπόνια και καλοσύνη. Όσο ενισχύεται αυτή η σύνδεση, τόσο οι προστάτες χαλαρώνουν και εμπιστεύονται ότι δεν χρειάζεται πλέον να κουβαλούν μόνοι τους το βάρος της προστασίας μας.

Γιατί η θεραπεία δεν είναι πόλεμος με τα κομμάτια μας. Είναι η επανασύνδεση και η ενσωμάτωσή τους. 

#ifs #eft #innerchild #traumatherapy #healing
Υπάρχουν μέσα μας μορφές πο Υπάρχουν μέσα μας μορφές που έχουν ταυτιστεί βαθιά με την ανάγκη για τάξη, έλεγχο και βεβαιότητα. Ο Jung θα έλεγε πως πρόκειται για τμήματα της προσωπικότητας που έχουν επενδύσει υπερβολικά στη συνείδηση, στη λογική, στις πεποιθήσεις και στις εικόνες που έχουμε σχηματίσει για τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Τα κομμάτια αυτά δεν γεννήθηκαν για να μας περιορίσουν. Γεννήθηκαν για να μας προστατεύσουν από το χάος, την αβεβαιότητα και το άγνωστο. Θέλουν να γνωρίζουν, να προβλέπουν, να ελέγχουν. Προσπαθούν να κρατήσουν τη ζωή μέσα σε όρια που μπορούν να κατανοήσουν. Όμως η ζωή είναι μεγαλύτερη από τις ιδέες μας γι' αυτήν.

Όταν η προσκόλληση στις βεβαιότητες γίνεται υπερβολική, η ψυχή χάνει την ευλυγισία της. Αντιστέκεται στην αλλαγή, φοβάται το νέο και δυσκολεύεται να ακούσει όσα αναδύονται από τα βαθύτερα στρώματα του εαυτού. Τότε η ανάπτυξη σταματά και η ενέργεια που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη μεταμόρφωση δεσμεύεται στην προσπάθεια να διατηρηθούν τα πράγματα όπως είναι.

Η θεραπεία δεν έρχεται μέσα από μια ακόμη εξήγηση. Έρχεται όταν αρχίζουμε να σχετιζόμαστε με αυτά τα κομμάτια με περιέργεια και σεβασμό. Όταν αναγνωρίζουμε τον προστατευτικό τους ρόλο και ταυτόχρονα τολμάμε να ανοίξουμε χώρ
Follow me on Instagram

Πρόσφατα άρθρα

  • Πρoστατευμένο: Σεμινάριο απελευθέρωσης από αρνητικές σκεπτομορφές
  • Πρoστατευμένο: Σεμινάριο: “Γίνε ο Μέντορας του Εαυτού σου”
  • Τελικά μπορώ να αλλάξω;
  • Πώς το mindfulness μεγαλώνει ισορροπημένα και χαρούμενα παιδιά.
  • Αυτοαγάπη. Η αρετή που κάνει τ’ αδύνατα, δυνατά!

Tag Cloud

covid19 posts sessions video άγχος άρθρα αγάπη αισιοδοξία ανθρώπινος εγκέφαλος αρνητικές σκέψεις αυτογνωσία αυτοεκπληρωση βίντεο διαλογισμός εμπιστοσύνη ενεργειακή τεχνική επίτευξη ονείρων εστίαση εσωτερική αντίσταση εσωτερική δύναμη εσωτερικό παιδί η δύναμη της πρόθεσης θεραπεία θετική σκέψη θετικό μυαλό μυαλό νους οραματισμός πίστη πεποιθήσεις πνευματικότητα πραγματοποίηση επιθυμιών προσευχή στόχοι συγχώρεση συμβουλές συμπόνια τεχνικές υλοποίηση υλοποίηση στόχων υποσυνείδητο φαντασία φόβος χαλάρωση ψυχολογία

© 2020 copyright Demetra Yerolemou // All rights reserved